«Να μεγαλώσεις να γίνεις “θεός”, παιδί μου, όχι “πιστός”», έλεγε -καθώς όλα δείχνουν τώρα πια…- ο Jorge Messi στον γιό του…

Jorge Messi

Ένα καλύτερο μέλλον θέλει (επιδιώκει) για το παιδί του ή για τα παιδιά του ο μέσος γονιός… Κατά κανόνα, τουλάχιστον - [ε ναι, κάθε κανόνας, εξάλλου, έχει (και) τις εξαιρέσεις του…)…]

Αν είσαι DJ σε gay bar «βάζεις» πχ «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου»*, (…), όχι αν είσαι DJ σε bar…

➤ «Οι άνδρες δεν κλαίνε» έγραψ’ ο Πυθαγόρας (Παπασταματίου)* για λογαριασμό της Μαρινέλλας το 1969 (στον προσωπικό της LP με τίτλο «Σταλιά σταλιά»). Μ’ αυτόν τον δίσκο καθιερώθηκε η Κυριακή Παπαδοπούλου…

➤ Για λογαριασμό του Καζαντζίδη έγραψε (το 1969 σε 45άρι) «Κι’ οι άντρες κλαίνε (κι’ όμως κυρία μου κι’ οι άνδρες κλαίνε)» ο Π(Π)*. Στον δίσκο «Ένα γράμμα» περιελήφθη ένα χρόνο μετά (το 1970) το συγκεκριμένο τραγούδι…

Gay Bar

Όπως είναι πχ ο μέσος μόδιστρος είν’ ο μέσος στιχουργός, ε ναι, «κακά τα ψέματα»: Γι’ ανθρώπους θηλυκού φύλου ράβει φορεματάκια, όχι για σερνικά - (για σερνικά ράβει κουστούμια). Ή τουλάχιστον αυτό συνέβαινε έως ότου πχ ο Σάκης Ρουβάς συνέχισε να παριστάνει τον τραγουδιστή, (εκτός από τον ηθοποιό…), μα, φορώντας και φούστα «άμα λάχει».

Όποιος πχ «ροφός» δύναται να καμώνεται τον «τελάλη» δεν έχει πρόβλημα να υποδύεται πχ και «την κερά Σούλα τ’ Αποστόλη με το συνεργείο αυτοκινήτων στην Καλαμάτα», μα, η αλήθεια είναι ότι ανεξαρτήτως «βιτρινούλας» (ρούχου)

➤ οι γυναίκες κλάνουν,

➤ οι άνδρες κλαίνε,

➤ οι ποιήτριες ρεύονται,

➤ οι δε μαχαιροβγάλτες κάνουνε «τρελές “πίπες”» εάν (εφόσον) είναι κι’ οπισθογεμείς - (εκτός από ζόρικοι).

Bar

Μα είναι και φυσικό επόμενο πχ αν καθαρίζεις κρεμμύδια να στάζουνε τα δάκρυά σου πάνω στον πάγκο της κουζίνας σαν πχ την βροχή που πέφτει πάνω σε φαλάκρα ή σε χύτρα αναποδογυρισμένη ή σε τέντα - («τοκ τικ, τικ τικ, τοκ τοκ, τικ τοκ»).

Την γιατρειά του αποζητά ο άνθρωπος που πονά, όχι έναν άλλον άνθρωπο για να του πει τον πόνο του.

«- Τί έχεις;» Πού να ξέρεις, ωστόσο, γιατί, (για ποιόν λόγο), κλαίει ο τάδε ή δείνα κύριος; Χώρια δε που είναι και ρίσκο το να ρωτήσεις να σου πει αφού ενδέχεται πχ

➤ να σου ζητήσει δανεικά,

➤ ή να σε παρακαλέσει να τον «πηδήξεις» αν είναι κίναιδος,

Αν ο τάδε κύριος κλαίει και θες να μάθεις το γιατί (κλαίει) ρώτα άλλους, άλλες να σου πούνε - (μην ρωτάς τον ίδιο…)...

➤ ή νά’ χει «πιάσει στα πράσα» την σύζυγό σου να σ’ απατά με την σύζυγό του,

➤ ή ίσως σου πει ότι σκότωσε έξι και τους έφαγε και τους έξι βραστούς μα τώρα έχει τύψεις…

Αν ο συνάνθρωπός σου γελά δεν ρισκάρεις με το να τον ρωτήσεις να σου πει τον λόγο για τον οποίο γελά, όχι αν ο συνάνθρωπός σου κλαίει… Η λάθος ερώτηση είν’ η πρώτη (ερώτηση) που μας έρχεται κατά νου να κάνουμε όποτ’ έχουμ’ απέναντί μας άνδρα να κλαίει:

«- Τί έχεις;»

Τί κάνεις άμα σου πεί πχ «σκότωσα τρεις μα το μετάνιωσα»; Ξέρεις τί πάει να πει να σε καταστήσει ο τάδε φονιάς γνώστη των εγκλημάτων του;

«- Πώς βρέθηκε εκεί πέρα μέσα η γυάλινη (φιάλη);» Μα πχ και γιατρός σε ΤΕΠ νά’ σαι, τί λόγος συντρέχει να ρωτήσεις πχ την τάδε 40άρα πώς βρέθηκε μ’ ένα μπουκάλι από Coca Cola χωμένο κατά το ήμισυ και βάλε (…) μέσα εις τον «(μ)πάτο» της; Για να παίρνεις συνεντεύξεις είσαι doctor σε Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών ή για να παίρνεις μεταξύ άλλων (και) σφυγμούς - έ;

 

“A Treatise on the Malformations, Injuries, and Diseases of the Rectum and Anus..” by George Macartney Bushe

Μα «χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει», [ε, ναι, δεν σηκώθηκε μόνη της η φιάλη (τ’ αναψυκτικού) να πάει να μπει όπου χωρά, (κάποια ή κάποιος την έβαλε εκεί πέρα μέσα που την εβλέπεις τώρα)], οπότε, τί “shit” ρωτάς - (δεν ξέρεις); Μα είναι κι’ αγένεια το να φέρνεις σε δύσκολη θέση την ή τον πελάτη σου, δεν το καταλαβαίνεις (αυτό); τί είσαι χωριάτης πτυχιούχος Ιατρικής;

«Ρημαγμένες γειτονιές» Αν στην θέση της 4οάρας ήταν πχ 6οάρης μητροπολίτης; θά’ σουν εξίσου αδιάκριτος από την θέση σου σαν ιατρός ΤΕΠ; Το x, y, z μπουκάλι (από Coca Cola), πάντως, δεν έχει μόνο την 4οάρα αστεφάνωτη, έχει (αστεφάνωτο) και τον 6οάρη μητροπολίτη, οπότε, είν’ άδικο στο μεν μαλακισμένο (σκοπίμως άτεκνο) ποίμνιο το ιατρικό προσωπικό των νοσοκομείων να φέρεται μ’ αδιακρισία (αγενώς) ενώ στον άγαμο κλήρο να λειτουργεί με το σεις και με το σας.

 

Όταν έκλαψε ο Μέσι

ΗΠΑ, 19η Ιουλίου 2026 Όλες, όλοι, σχεδόν, είδαμε στους τηλεοπτικούς δέκτες μας τον Μέσι να κλαίει μέσα στον αγωνιστικό χώρο του ΜetLife Stadium λίγα λεπτά (της ώρας) αφότου έληξε ο Τελικός του 23ου Μουντιάλ (μεταξύ Ισπανίας - Αργεντινής) την 19η Ιουλίου 2026 Ναι αλλά δεν παίζουν ερασιτέχνες ποδόσφαιρο σε τέτοιες διοργανώσεις για να υποτίθεται ότι κάποιοι από δαύτους «παίρνουνε τόσο βαριά (κατάκαρδα)» την όποια ήττα, οπότε, τί να υποθέταμε από την θέση μας σαν θεατές - έ;

storeafa.com Το online κατάστημα του επισήμου site της Εθνικής Ομάδας Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Ανδρών της Αργεντινής

Ό,τι θέλει υποθέτει ο καθένας, η καθεμία, μπρος σ’ ένα τέτοιο (σπάνιο) θέαμα, συνεπώς, μα, οι περισσότερες, οι περισσότεροι φίλαθλοι -(μεταξύ αυτών κι’ εμείς)- απέδωσαν -(αποδώσαμε)- την αντίδρασή του αυτή (την υπερβολική) στο γεγονός ότι δεν κατάφερε (τελικά) να «κλείσει» την καριέρα του σαν αρχηγός της Albiceleste από την θέση της σαν παγκόσμιας πρωταθλήτριας. 39 χρονών είν’ εξάλλου ο Messi φέτος που σημαίνει ότι οσονούπω θα «κρεμάσει τα παπούτσια του» - (θα γίνει πρώην ποδοσφαιριστής).

Όταν οι «τα πίνω όλα», συγγνώμη, όταν οι «τα κάνω όλα» κάνουνε και σπανακόρυζο, συγγνώμη, κάνουνε κι’ ειδησεογραφία: Πριν την ώρα του και συγκεκριμένα την 18η Ιουνίου 2026 (εν μέσω Μουντιάλ δηλαδή!) «έδωσε» πεθαμένο «στον αέρα» εκπομπής του “Luzu” Tv τον πατέρα του Lionel Messi η Florencia Peña. Και λίγες ώρες μετά βέβαια παραιτήθηκε (από παρουσιάστρια). 

Αργεντινή, 8η Αυγούστου 2026 Ναι, ισχύει αυτό, (το τελευταίο), μα, απ’ ότι φαίνεται πρέπει να ίσχυε και κάτι άλλο. Εις ότι μας αφορά, τουλάχιστον, σ’ αυτό το συμπέρασμα καταλήξαμε την 8η Αυγούστου 2026 που μάθαμε ότι πέθανε ο Jorge Messi - (πατέρας του Lionel Messi).

Σύμφωνα με τα σχετικά ρεπορτάζ, εξάλλου, ο J. Messi, αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας τον τελευταίο καιρό, οπότε, «τσάκισε» και για τον λόγο αυτόν τον γιό του η ήττα της Albiceleste 19 μέρες πριν. Γνώριζε - προφανώς γνώριζε ο L. Messi ότι ο πατέρας του θα κλείσει για πάντα τα μάτια του όπου να’ ναι - (σε λίγες εβδομάδες ή σε λίγους μήνες).

«Τουλάχιστον να μ’ έβλεπε να σηκώνω το παγκόσμιο τρόπαιο πριν “φύγει”…»… Αυτή καθώς όλα δείχνουν πια - τώρα πια πρέπει νά’ ταν η σκέψη του Μέσι που έκανε τα μάτια του να βουρκώσουνε μόλις έληξε η αναμέτρηση με την Roja.

Φαίνεται νά’ ναι συντηρητικός (κοινωνικά) ο Λιονέλ Μέσι

Ή τουλάχιστον αυτό καταλαβαίνεις διαβάζοντας την όποια συνέντευξή του:

➤ Μόνο καλά λόγια έχει να λέγει για τους γονείς του. Εμφανίζεται (να’ ναι) πιστός σ’ αρχές όπως πχ «(…) τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, ἵνα εὖ σοι γένηται, καὶ ἵνα μακροχρόνιος γένῃ ἐπὶ τῆς γῆς τῆς ἀγαθῆς, ἧς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι. (…)» ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ, ΕΞΟΔΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 12

➤ Αλλά κι’ η γυναίκα με την οποία νυμφεύθηκε και τεκνοποίησε, συμπολίτης του είναι - (στην Rosario γεννήθηκε κι’ αυτή). Από τα χρόνια της αθωότητας, (ναι, από την νηπιακή ηλικία), την γνωρίζει. Θυμήσου πχ την παροιμία «παπούτσι από την τόπο σου κι’ ας είν’ και μπαλωμένο».

rosario.tur.ar (https://rosario.tur.ar/circuitos/por-tu-cuenta/circuito-messi)

Το γερμανικό στιλ και τ’ άλλα (στιλ)

«Για να λέμε και του στραβού το δίκιο» Ανθρώπινο είναι το να θες να σε δει για δεύτερη κατά σειρά φορά ο πατέρας σου και συνάμα ατζέντη σου αρχηγό της πρωταθλήτριας (εθνική ομάδας ανδρών) Κόσμου στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Προπαντός αν ξέρεις ότι σε λίγο θά’ σαι ορφανός από πατέρα…

ΑΛΛΟ ΤΟ ΟΜΑΔΙΚΟ ΑΛΛΟ ΤΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ Ηθοποιοί που έχουνε μάθει να παίζουν ομαδικά υπηρετούνε πχ τον Αριστοφάνη, (τα Έργα του Αριστοφάνη), κατά γράμμα, [ευλαβικά, (με προσήλωση)], όχι προοδευτικοί μαλάκες ηθοποιοί, (μαλάκες ηθοποιοί μηδενικής αξίας δηλαδή), πόσω μάλλον σταρ ηθοποιοί, ήτοι μαλάκες ηθοποιοί τυπικής αξίας - (φαινομενικής λάμψης). Για την πάρτι του παίζει ο ανεξαρτήτως φύλου ηθοποιός που είναι μαλάκας - (δεν παίζει για το κοινό). Ύμνος στον εγωισμό είν’ ο αυτοερωτισμός, δεν είν’ ύμνος στην συνεργασία - (στην ομάδα, στην κοινή προσπάθεια, στο σύνολο...)...

Είναι όμως κι’ ουτοπία αυτό η οποία (ουτοπία) μάλιστα οφείλεται στην φιλαυτία σου. Ε ναι γιατί όσα και να κάμεις μέσα στον αγωνιστικό χώρο, (όσο και να προσπαθήσεις για το γκολ), η απόδοση της ομάδας σου, (στην οποία ηγείσαι), εξαρτάται κι’ απ’ άλλους 10 παίχτες, (σύνολο 11), δεν εξαρτάται μόνον από τα δικά σου πόδια - δεν εξαρτάται μόνον από το δικό σου μυαλό…

Gerd Müller (1945 - 2021)
“Top 5 Goals Gerd Müller” by youtube.com/@bundesliga

Ο εγωιστής άνθρωπος γίνεται παντού και πάντα πρότυπο Πχ η Εθνική¹ Ποδοσφαίρου Ανδρών της Γερμανίας έχει σαν πάγια αρχή της το «πρώτα το εμείς και μετά το εγώ». Ναι (σίγουρα) μα πόσους (αναλογικά) οπαδούς έχει η λεγόμενη αυτή «σχολή» (η γερμανική) εν σχέση πχ με την λεγόμενη βραζιλιάνικη ή έστω εν σχέση με την λεγόμενη ιταλική («σχολή») - έ;

➤ Ανέκαθεν, (πχ και την δεκαετία ‘70, πχ και την δεκαετία ‘90), σπάνιζαν τ’ αγοράκια που ζητούσανε φανέλες με στάμπα πίσω τ’ όνομα Γερμανού παίχτη.

➤ Μα πχ και πατατάκια ή σαμπουάν ή αμάξια ή φόρμες ή γαριδάκια αν θέλει να διαφημίσει ο τάδε ή η δείνα χρησιμοποιώντας (για μοντέλο) κατ’ επάγγελμα αθλητή, για «Αλίκη (Βουγιουκλάκη)» των σπορ ψάχνει 99 στις 100 φορές - [δεν γυρεύει επαγγελματία αθλητή -(γυναίκα ή άνδρα, άσχετον)- που λειτουργεί ομαδικά)].

«Χωράνε» πχ και σε τέσσερις μόνο λέξεις τα όσα αναφέρθηκαν μόλις τώρα: Πχ «Πελέ, Μαραντόνα, Μέσι, Ρονάλντο…»…

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΧΕΙ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΠΑΙΚΤΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΡ ΣΤΗΝ ΤΑΔΕ Ή ΣΤΗΝ ΔΕΙΝΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΕΙΝ’ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΕΙΝ’ Η ΟΜΑΔΑ Ο ...μέγας ένας είναι παντού και πάντα η εγγύηση της καταστροφής των πολλών (των οποίων ηγείται). Πχ ο Μέγας Ναπολέων… Πχ ο Αδόλφος Χίτλερ… Ούτε ένα πχ δολάριο, ούτε ένα πχ γιέν μην ποντάρεις σε ομάδα η οποία παίζει τον ρόλο γαρνιτούρας (πχ πατατών) σε πιάτο όπου τον ρόλο μπριζόλας παίζει ο τάδε ή ο δείνα πχ μεσοεπιθετικός «θρύλος», θα θρηνήσεις...

Αυτό, ωστόσο, τί σημαίνει ότι πχ ο Gerd Müller, πχ ο Jürgen Klinsmann, πχ ο Miroslav Klose ήταν παίχτες «της αραδούλας» - (συνηθισμένοι παίχτες); Όχι βέβαια μα πχ ο σολίστ μένει στην μνήμη του κοινού, (των πολλών), όχι όλα τα μέλη της ορχήστρας - [μα είναι και πολλά τα μέλη ενός μεγάλου μουσικού συνόλου, πώς «στον (μ)πέο» να τα θυμάσαι όλα;]

Αν δεν είσαι το μόνο άτομο για το οποίο νοιάζεσαι πραγματικά στην ζωή σου, τότε, πώς θα γίνεις και προπαντός πώς θα παραμείνεις σταρ μέχρι τέλους, (μέχρι τον θάνατό σου) - έ;

______________

¹ Τυπικά είν’ Εθνική (Ομάδα) η «Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου Ανδρών της Γερμανίας» σήμερα, όχι ουσιαστικά. Το ίδιο, άλλωστε, συμβαίνει και με τις Εθνικές (Ομάδες) άλλων - πολλών άλλων χωρών στην εποχή μας. Να, δες πχ και το υπό τον τίτλο “Germany's 2026 World Cup squad built on African roots” Άρθρο του Jonathan Harding στην dw.com την 19η Ιουνίου 2026… 

Θ’ αναφερθούμε στο αμέσως επόμενο post μας εδώ πέρα μέσα στο θέμα αυτό… Κι’ όχι μόνο (στο θέμα αυτό) όμως, γιατί, δεξαμενή άντλησης συμφερουσών (φθηνών), κατά κανόνα, ανθρωπίνων πόρων, ο Νότος κι’ η Ανατολή της υδρογείου, είναι και για μυαλά, (πχ για επιστήμονες), είναι και για ψυχές, (πχ για καλλιτέχνες), δεν είναι μόνο για κορμιά, (δεν είναι μόνο πχ για αθλητές…)… Το ίδιο άλλωστε ισχύει πχ και με τους ανειδίκευτους εργάτες, αγρότες, υπαλλήλους - (βλ. πχ Έλληνες μετανάστες στην Γερμανία μεταπολεμικά…)… Το ίδιο άλλωστε ισχύει πχ και με την γυναικεία, την παιδική, την ανδρική σάρκα - (βλ. πχ Ρωσίδες εργαζόμενες στα πορνεία πχ του Άμστερνταμ μετά το 1989, 1991…)… Το ίδιο άλλωστε ισχύει με κάθε μα με κάθε είδους ανθρώπινο πόρο…

text ©2026 yahooxaxaxouxa.blogspot.com

Αθλητικά θεάματα - ακροάματα

Προέκταση του αμέσως προηγουμένου post μας είν’ αυτό εδώ πέρα. «Περί polo ΙΙ» θα τιτλοφορούνταν αν θέμα μας ήταν μόνον η υδατοσφαίριση. Σήμερα, ωστόσο, «βάζουμε στο κάδρο» όλα τ’ αθλητικά θεάματα - ακροάματα:

➤ Λοιπόν; πόσα από δαύτα είναι δημοφιλή;

➤ Πόσα (είν’) αισθησιακά - (sexy)?

➤ Πόσα, τέλος, είν’ «ούτε κρύο ούτε ζέστη» - έ;

Έχεις πχ τηλεκοντρόλ; 1 + 2 + 3 + 4 = 0 (1)

Από το ένα έως το εννέα μετρά η μνήμη του μέσου ανθρώπου χωρίς προσπάθεια, (εύκολα - γρήγορα). Στην κλίμακα αυτή, (1 - 9), αποθηκεύουμε όσα θεωρούμε σημαντικά - (πχ τους τηλεοπτικούς παύλα ραδιοφωνικούς σταθμούς που προτιμάμε συνήθως).

Να, δες πχ και τα πλήκτρα - νούμερα της όποιας τηλεφωνικής συσκευής σου τα οποία έχεις ορίσει πχ σαν «ταχεία κλήση ΓΙΑΓΙΑ», «ταχεία κλήση ΓΙΟΣ», «ταχεία κλήση Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΜΑΝΟΣ», ταχεία κλήση Η ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ Η ΝΑΝΣΥ». Κάθε θάνατος αφήνει κενή μία τέτοια, (πρωτεύουσα), θέση, μα, «δώρον άδωρον» - [ε ναι, γιατί πχ «μάνα είναι μόνο μία» -ουδείς άλλος άνθρωπος στην ζωή σου πρόκειται να σ’ αγαπήσει, (να νοιαστεί για σένα), χωρίς αντάλλαγμα- οπότε…]…

Δημοφιλή σπορ

Σπορ που νά’ ναι δημοφιλές και να μην είναι

α) επίγειο, (της στεριάς) και

β) ομαδικό, («κοινωνικό»)

δεν υπάρχει, ή, αν υπάρχει, δεν το ξέρουμ’ (εμείς). Τα σπορ του υγρού στοιχείου, (αυτά που λαμβάνουν χώρα σε θάλασσες ή σε λίμνες ή σε ποτάμια), πόσω μάλλον τα εναέρια σπορ, «τώρα», όχι, δεν είναι δημοφιλή, ενώ, το ίδιο ισχύει και με τα λεγόμενα ατομικά σπορ:

Football Το πιο δημοφιλές σπορ παγκοσμίως και ειδικά στην Ευρώπη είναι το ποδόσφαιρο.

Cricket Το πιο δημοφιλές σπορ στην Ασία είναι το κρίκετ.

Η πιο πολυπληθής ήπειρος είναι, σημειωτέον, η Ασία - έ…

American football Το πιο δημοφιλές σπορ στις ΗΠΑ είναι το αμερικανικό ποδόσφαιρο.

“Concussion”
(2015)

Πώς λέμε πχ «αμέρικαν μπάρ»; ε, κάπως έτσι! Ή δεν προσφέρεται τ’ αμερικανικό ποδόσφαιρο και για να στέλνει ο ένας παίκτης τον άλλον σε ΤΕΠ (Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών) ή σε νεκροταφείο ή σε κρεματόριο; Μα πχ και μόνιμες εγκεφαλικές βλάβες αν θέλει να «κονομήσει» πχ ένας εύσωμος 18χρονος, ο πλέον σίγουρος τρόπος, ή, έστω, ένας από τους σίγουρους τρόπους, (για να το πετύχει αυτό), είναι ν’ αρχίσει να παίζει, (επαγγελματικά εννοείται), american football…]…

Basketball Το δεύτερο κατά σειρά πιο δημοφιλές σπορ, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις ΗΠΑ, είν’ η καλαθοσφαίριση.

- Πόσο κάνει ρε το «μπουρδέλο» (το έντυπο ή ηλεκτρονικό ΜΜΕ) πού’ χετε και λειτουργείτε; τ’ αγοράζουμε!

- Μαζί με «τα κορίτσια»;

- Ε τί χώρια;

Όλα τα καντράν ή πλακέτες, στο καλούπι ή στην φόρμα του 0 - 9 «κόβονται». Μα θά’ τανε μεγαλύτερη πχ από λαγάνα (πιταστή) πχ η συσκευή της όποιας μορφής τηλεφώνου έτσι κι’ είχε πάνω της πχ κι’ όλα τα διψήφια (numbers). Δεν είναι πρακτικό το να κουβαλά ο άλλος, η άλλη στην πλάτη συσκευή τηλεπικοινωνιών α λα πλάστη απ’ οξιά (για άνοιγμα φύλλου).

Μα δεν χρειάζονται κιόλας «ένα κάρο» νούμερα κάτω ή μπρος από (την) οθόνη. Ε ναι διότι ποιός, ποιά θυμάται πχ περισσότερα από 10 το πολύ ραδιοτηλεοπτικά κανάλια;

Να, δες πχ στις ΗΠΑ:

Όποιο μεγάλο ραδιοτηλεοπτικό κανάλι δεν είναι προοδευτικών εβραϊκών συμφερόντων είναι συντηρητικών εβραϊκών συμφερόντων, οπότε; Δεν συντρέχει λόγος να καταντήσουν «οι βιτρίνες» των συσκευών πχ α λα Περιοδικός Πίναξ.

“Index of US Mainstream Media Ownership”

[The Future of Media Project is hosted at the Institute for Quantitative Social Science (IQSS) at Harvard University.]

«Δικά μας παιδιά είναι παντού, (έχουνε “πιασμένα” όλα τα πολλά υποσχόμενα πόστα)», όπως έλεγε κι’ ένας Σικελός στο Μπρονξ «την παλιά καλή εποχή» - (πριν ανακαλυφθεί, δηλαδή, η διπλή πόρτα για τράπεζες, αεροδρόμια κτλπ…)… Σταράτες κουβέντες, όχι πχ «Μένιο, μην το κάνεις αυτό, μ’ ενοχλεί!»¹ και άλλα τέτοια («τραβάτε με κι’ ας κλαίω»).

Σέξι σπορ

Τα μόνα μη δημοφιλή σπορ που σπανίως ξεμένουν από χορηγούς είναι τα λεγόμενα sexy sport. (Ή δεν βγάζει με το κορμί του το ψωμί του ο ανεξαρτήτως φύλου επαγγελματίας αθλητής;)

Kelly Slater

Surfing Σέξι ανδρικό αθλητικό θέαμα παύλα ακρόαμα η πλειοψηφία των γυναικών παγκοσμίως, (βλέπε σχετικές σφυγμομετρήσεις…), θεωρεί την κυματοδρομία… Είναι δημοφιλές άθλημα το σερφινγκ? Αστειευόμαστε; Κι’ όμως, τα ποσά, (τα χρηματικά ποσά), που «πέφτουν πάνω» ή «κάτω από τις σανίδες, (που κατ’ επάγγελμα σκίζουν τα κύματα),» είναι σεβαστά…

Παίζει ρόλο το τι βλέπεις όταν κοιτάς κάτι - (πχ τα χείλη…)...

Women’s Beach Volleyball Από τα δύο, τρία γυναικεία αθλητικά θεάματα παύλα ακροάματα που θεωρεί sexy η πλειονότητα των ανδρών, παγκοσμίως, [βλέπε (πάλι) σχετικές δημοσκοπήσεις…)], η πετοσφαίριση γυναικών επί άμμου -[Women’s Beach Volleyball εις την ιμπεριαλιστική (διεθνή) καθιερωμένη]- είναι, κατά την γνώμη μας -(την υποκειμενική, σε κάθε περίπτωση, άποψή μας)- το πιο αντιπροσωπευτικό και συνάμα χαρακτηριστικό (γυναικείο αθλητικό θέαμα παύλα ακρόαμα). Ούτε το συγκεκριμένο σπορ είναι δημοφιλές μα αν το ψάξεις (το θέμα) θα διαπιστώσεις ότι επικερδές είναι. Ακόμη τουλάχιστον… Για επαγγελματίες, βεβαίως, έ…

Ξυλόκαστρο 1998, 1999, 2000, 2001 Έτυχε να παρακολουθήσω αρκετούς Αγώνες πετοσφαίρισης γυναικών επί άμμου λίγο παραέξω από την Αθήνα «δύο τρία τέρμινα» πριν, «δύο τρία τέρμινα» μετά την αλλαγή του αιώνα. (Ακόμη θυμάμαι πχ το δίδυμο Βάσω Καραντάσιου - Έφη Σφυρή.)

Θέατρα ζωής Τί σημασία έχει το ποιό αθλητικό θέαμα παύλα ακρόαμα θεωρούν σέξι στις μέρες μας οι ομοφυλόφιλοι του ενός ή του άλλου φύλου, πόσω μάλλον η πλειοψηφία των αμφισεξουαλικών συνανθρώπων μας; Πχ και τέσσερις άνδρες να παίζουν beach volley κατ’ ομάδες, (δύο εκ δεξιών και δύο εξ ευωνύμων), αν οι άνδρες αυτοί αισθάνονται, (δηλώνουν), γυναίκες, ε, έτσι, (σαν γυναίκες), τις βλέπει το κοινό εάν (εφόσον) απαρτίζεται από μη «ρατσιστές», (απ’ ανθρώπους δηλαδή που δεν διακρίνουν τους συνανθρώπους τους ούτε κατά φύλο). Έτσι δεν είναι;

Πχ τον αγώνα που δίνουν δύο «λύκοι» οι οποίοι παριστάνουν «τα πρόβατα», εναντίον δύο άλλων «λύκων» οι οποίοι επίσης παριστάνουν «τα πρόβατα», ποιοί τον παρακολουθούν; Τον παρακολουθεί κοινό που είναι και φαίνεται «αγέλη λύκων»; Ε όχι δα. «Λύκοι» οι οποίοι επίσης καμώνονται «τα πρόβατα» τον παρακολουθούν!...

«Στων αμαρτωλών την χώρα άδικος κριτής καθίζει.» Παροιμία

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Α΄ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΕΛΑΒΑΝ:

ΔΕΞΙΟΑΡΙΣΤΕΡΟΙ 41 %

ΑΡΙΣΤΕΡΟΔΕΞΙΟΙ 14 %

[ΑΛΛΟΤΕ ΚΕΡΔΙΖΕΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΔΟΥΛΟΙ, ΕΒΡΑΙΟΔΟΥΛΟΙ, ΑΓΓΛΟΔΟΥΛΟΙ», ΑΛΛΟΤΕ ΚΕΡΔΙΖΕΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΔΟΥΛΟΙ, ΕΒΡΑΙΟΔΟΥΛΟΙ, ΑΓΓΛΟΔΟΥΛΟΙ». ΕΤΣΙ ΕΙΝ’ Η ΖΩΗ· ΠΟΤΕ ΚΕΡΔΙΖΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΠΟΤΕ ΚΕΡΔΙΖΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ (ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟΥ ΑΦΕΝΤΙΚΟΥ)] 

«- Βαίνομεν προς εκλογάς!» Μα πχ και στις εκλογές που διεξάγοντα πχ ανά τετραετία στην όποια τύποις χώρα, ουσία επαρχία του Παγκοσμίου Εβραϊκού Ράιχ, το τι λένε, το τι δείχνουν (προς τα έξω) οι πρόεδροι των κομμάτων εξουσίας τα οποία, ακριβώς, κατέρχονται στις εκλογές αυτές έχει σημασία, όχι το τι στ’ αλήθεια είναι - το τι εκ των πραγμάτων επιδιώκουν «τα μαντριά αυτά - οι βιτρίνες αυτές».

«Οικόσιτες κόμπρες» Μα πχ κι’ ο μέσος Εβραίος κάτοικος, (μόνιμος κάτοικος), πχ Γαλλίας, Γάλλος νιώθει, δεν νιώθει πχ πράκτορας της Mossad. Ναι μεν εργάζεται για λογαριασμό του Ισραήλ στην Γαλλία μα αυτό το κάνει για το ευ ζην, όχι για το ζην - έχει διαφορά.

«- Εγώ ρε, ποτέ δεν είχα μία γκόμενα. Είχα πάντα τρεις. Την πρώτη την είχα για φούντο, την δεύτερη για καβάτζα και την τρίτη στο ψηστήρι.» Λονδίνο, συγγνώμη, Τελ Αβίβ, συγγνώμη, Ουάσιγκτον, συγγνώμη, Γιώργος Ζαμπέτας. 

Με υψηλό αίσθημα ευθύνης Πχ λίγες κυρίες ασκούν τ’ αρχαιότερο επάγγελμα στον κόσμο και μάλιστα άτυπα, (σ’ επίπεδο χοντρικής δηλαδή), που σημαίνει πάντα μέγα - πολύ «μαύρο» [αδήλωτο (αφορολόγητο)] εισόδημα; Ε καί; Όταν λέγουν «σ’ αγαπώ» στον πατέρα του τάδε τέκνου τους, ενώπιον του παιδιού, πάντα το εννοούν! 

«- Με το κορμί μου είμαι στην CIA, μη νομίζεις… Με την ψυχούλα μου είμαι στην Γάζα… Μα κι’ όποτε “κερατώνω”, μόνο με το μόριό μου το κάνω - (όχι και με την καρδιά μου). Ξέρεις πόσες φορές έχω μετανιώσει για ότι έκαμα μόνο με την αδύναμη σάρκα μου;» Δεν ισχύει κάτι άλλο πχ με τον όποιο Έλληνα ή την όποια Ελληνίδα πολιτικό. Το να βγάζει ένας Έλληνας ή μία Ελληνίδα πολιτικός, το ψωμάκι του, το ψωμάκι της, σαν άτυπος, σαν άτυπη, πράκτορας πχ της CIA σημαίνει ότι έχει έξοδα, δεν σημαίνει ότι δεν έχει ιδεολογία, «Πανόραμα», πρόγραμμα, (προγραμματικές θέσεις), «Αθηνόραμα», αποφασιστικότητα, όραμα - (εν γένει όραμα…)…

«Πουτάνα στην ψυχή» Του συρμού (λαϊκή) φράση η συγκεκριμένη. Δεν ξέρω πότε ακριβώς «βγήκε» - (τέλη δεκαετίας του ‘80 την πρωτάκουσα πάντως). Έγινε και στίχος νομίζω αφότου άλλαξε ο αιώνας... Αναμενόμενο - [ε ναι, αυτά τα σχήματα (τα οξύμωρα) «έχουν τις μοίρες τις καλές», (όπως άλλωστε κι’ «οι πουτάνες», όπως άλλωστε κι’ «οι τρελές»...)... Ή είναι δυνατόν να’ ναι το τάδε ον πχ αρκούδα μόνο στην ψυχή; Νοείται το x πλάσμα να’ ναι στην ψυχή αρκούδα μα στο σώμα πχ πέστροφα; Τί ανοησίες - τί χαζομάρες είν’ αυτές (που λένε, γράφουν κάποιοι, κάποιες); Κι’ όμως, αυτές οι «μαλακίες “περπατάνε”» - αυτές οι «παπαριές “πουλάνε”». Το μόνο κτήνος με λόγο άλλωστε ο άνθρωπος είναι οπότε άνετα παριστάνει πχ «το πρόβατο», (ναι, εύκολα - γρήγορα μιλά, γράφει, ντύνεται, συμπεριφέρεται σαν «αρνί»), αν είναι «λύκος». Πλήν ανόητων, αφελών, πόσω μάλλον παραφρόνων, ωστόσο, ποιούς άλλους (συνανθρώπους τους) πείθουν οι «Φαρισαίοι» (οι υποκριτές); Το τι στ’ αλήθεια είν’ ο κάθε άνθρωπος προκύπτει από τα έργα του, (προπαντός από τα έργα του στο ιδιωτικό βίο του...), όπως βεβαίως κι’ από την θέση του - (όχι από τα λόγια του και σίγουρα όχι από τις προθέσεις του...)... Ένας και δύο δήλωναν αντισημίτες πριν γίνουν υπουργοί, πόσω μάλλον πριν γίνουν υπουργοί και λάβουν κι’ ένα μεγάλο στεγαστικό ή πολλά μικρά καταναλωτικά δάνεια; Όχι βέβαια οπότε τί σημασία έχει σήμερα το γεγονός ότι δηλώνουν όχι απλώς φιλοσημίτες μα θιασώτες του ιερού (εβραϊκού γαρ) εθνικοσοσιαλισμού; Μα πχ κι’ οι «αδήλωτες» (οι FemiNazi) όταν νυμφεύονται εφοπλιστή ή μεγαλέμπορο ή τραπεζίτη ή μεγαλοκτηματία ή βιομήχανο ή πρωθυπουργό δηλώνουν αντι-FemiNazi. Ε καί - (ποιός τίς πιστεύει); Πχ δεν είμ’ εγώ ανόητος ή αφελής ή παράφρων που στην κατοχή μου έχω ένα «φουσκωτό» όλο κι’ όλο κι’ είναι χαζός ο τάδε κύριος που στην κατοχή του έχει πχ πέντε τάνκερ; Θα μας πει πχ η τάδε τίγρης «δεν ξέρω το τι κάνουν οι άλλες (τίγρεις) μα εγώ έχω γίνει χορτοφάγος πια» και θα την πιστέψουμε; Αν οι τίγρεις «πάρουν γραμμή» ότι «το τραβάει ο οργανισμός σου το δούλεμα» σου «πετάνε» και τούτο: «ΜΕ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΜΟΥ, (ΜΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΜΟΥ, ΜΕ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΜΟΥ), ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΖΩ ΤΙΣ ΑΝΤΙΛΟΠΕΣ, ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ». Ναι, ...ψυχάρες (...μεγάλες καρδιές) τα θηρία… Πώς είναι πχ η Mossad? ε, έτσι!… Σου στέλνει και οδηγίες για το πώς να ζεσταίνεις το γάλα για να ταΐζεις τα ορφανά… Ναι, έτσι είν’ η ζωή· άλλος θανατώνει τους γονείς και τους παίρνει την γη κι’ άλλος μεγαλώνει τα ορφανά μετά…

Pegging (sexual practice) Κι’ εν πάση περιπτώσει, «τώρα», τί είν’ αυτή η εμμονή με τα σχήματα τύπου «Αριστερά, Δεξιά» εν έτι 2026; Είναι δυνατόν να επιτρέπεται ακόμη (στις μέρες μας!) η διάκριση των ανθρώπων πχ σ’ Αρσενικούς και Θηλυκούς; «Γι’ αυτό βγάλαμε τα ονόματα πατρός, μητρός από τις καινούργιες ταυτότητες; για να εμμένουν μερικοί, μερικές σ’ αυτά τα “ρατσιστικά” και συνάμα χυδαία σχόλιά τους όπως είναι πχ “τον κύριο που ουρεί όρθιος είναι τουλάχιστον αστείο να τον φωνάζει Κούλα ο υιοθετούμενος γιός του” - έ;» 

«Αυτή την Ευρώπη θέλουμε;» Τί θα γινόταν βρε συντηρητικέ «ουρακοτάγκο» η CIA αν στα Εξάρχεια δεν «έβγαινε (ραντεβού)» μ’ Αναρχικούς και στο Κίεβο με (νεο)Ναζί - έ; Καλά, δεν καταλαβαίνεις ότι «όποτε μιλάμε σε ναυτεργάτες πρέπει να φοράμε μακριές φούστες και να παίζουμ’ έντεχνα (στρατευμένα - ένστολα), ενώ, αντίθετα, όποτε μιλάμε σ’ εφοπλιστές πρέπει να φοράμε κοντές φούστες και να παίζουμε άτεχνα (αστράτευτα - άστολα)»;

➤ «Σκουριασμένα μυαλά» λεν «α, εγώ δεν την “πηδάω” αυτήν είναι κόρη μου», όχι Εβραίοι στα Γιάννινα, συγγνώμη, όχι Έλληνες στην Χάιφα, συγγνώμη, όχι “open minds”…

«Ταμπού» (2024 - 2025)

➤ «Σκουριασμένα μυαλά» λεν, επίσης, «α, εγώ σ’ ανδρικό πρωκτό δεν εισέρχομαι…»…

«Ο καλός ο μύλος» είναι πχ σαν «Τ’ Άστρο του Δαβίδ». [Άμα δεν τα καταφέρνεις με «τ’ όρθιο τριγωνάκι», τα καταφέρνεις με τ’ άγριο, (ναι, με «τ’ ανάποδο τριγωνάκι»)]. Αλλά ναι, ένα - μόνον ένα είναι το κόμμα όπου, όποτε επιχειρούμε: το Κέντρο - (βλ. και ΚεντροΑριστερά, βλ. και ΚεντροΔεξιά…)…! Μα και το φύλο ένα - μόνον ένα είναι όπου, όποτε επιχειρούμε: το ΕρμΑφρόδιτο - (πχ ο ΛεβεντόΠουστας, πχ η ΠαρθενοΠουτάνα…)…

Το σπορ που σε διαλέγει (!)

Όλα τ’ άλλα αθλητικά θεάματα παύλα ακροάματα, «τώρα», (όσα δηλαδή δεν εμπίπτουν σε μία από τις ανωτέρω δύο κατηγορίες), είναι «του σωρού» κατά την αργκό του συρμού. 

«Έλα όμως» που υπάρχουν και κάτι παροιμίες όπως είναι πχ η παροιμία «ο θεός κι’ η ψυχή του» ή όπως είναι πχ η παροιμία «καθένας με την τρέλα του κι’ αυτός με την ομπρέλα του».

➤ Ε ναι, πχ τον τάδε στην προεφηβική ηλικία του «τον τραβάει» πχ το σκι!...

➤ Η δείνα πχ στο 15ο έτος της ηλικίας της «έχει κλίση» πχ στην σκοποβολή!!...

Ναι μα εμείς εδώ (πέρα) τώρα δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε για τί, (με τί αποστολή), έρχεται «στον μάταιο τούτο κόσμο» ο κάθε άνθρωπος, οπότε, αν θες να μάθεις ποιά είναι κι’ όλα (μηδενός εξαιρουμένου) τα ολυμπιακά αθλήματα -τόσο τα θερινά όσο και τα χειμερινά- δες πχ εδώ. 

39 είναι έως και αυτήν εδώ την στιγμή τα Ολυμπιακά Αθλήματα: 32 είναι των Θερινών και 7 είναι των Χειμερινών (Ολυμπιακών Αγώνων)

Το τι πουλά δεν είν’ άγνωστο ή έστω φύρδην μίγδην, εξάλλου, όπως βεβαίως και το τι αρέσει στις περισσότερες γυναίκες, στους περισσότερους άνδρες… 

Όλα τ’ άλλα, (αναφορικά πάντα με τ’ αθλητικά θεάματα - ακροάματα), είναι προσωπικό (ξεχωριστό) θέμα - (υπόθεση ενός εκάστου ανθρώπου…)… 

Αλλιώς τον περπατά τον δρόμο π’ οδηγεί στον θάνατο πχ ο λαγός, αλλιώς πχ η χελώνα. 

Να τα παρατήσει είναι το μόνο εύκολο ο νεαρός ή η νεαρή που προπονείται σ’ ένα απαιτητικό άθλημα όπως είναι πχ (και) το πόλο, όχι να συνεχίσει…. Σε στάδια με θεατές πχ «πέντε» συγγενείς και «τρεις» φίλους αγωνίζεται σχεδόν πάντα, εξάλλου, οπότε…

«Σε γνωρίζω από την όψη (…)» κι’ από τα έργα σου - προπαντός από τα έργα σου στο ιδιωτικό βίο σου, όχι από τα λόγια σου και σίγουρα όχι από τις προθέσεις σου, όχι από το «περιτύλιγμά» σου, (την αμφίεσή σου), όχι από «τον ρόλο που παίζεις...»...

Ή μήπως αρκεί σαν κίνητρο το «θα επιμείνω μέχρι να διακριθώ και να “βγάλω” (έτσι) παραπάνω μόρια έτσι ώστε να εισαχθώ (κατόπιν) “Πανελλαδικών” (Εξετάσεων) σε τούτη ή στην άλλη σχολή»; Ή «για να μπω, τουλάχιστον, στον Στρατό, ή στην Αστυνομία, ή στο Λιμενικό, ή στην Πυροσβεστική» - έ;

Επαρκές κίνητρο η επαγγελματική αποκατάσταση είναι αν το άθλημα στο οποίο πασχίζει να διακριθεί ο ανεξαρτήτως φύλου έφηβος «παλεύεται». Ε ναι διότι αν είν’ είν’ «απάλευτο» [αν είναι ζόρι, (μπελάς, «πονοκέφαλος»)], τότε, από κάπου, από κάποιον, από κάτι αντλεί δύναμη ο νέος ή η νέα π' αντέχει, (που δεν βαρυγκωμά) - τόσα κι’ άλλα τόσα που «τραβά»:

Αγάπη, πάντως, «δίνω χωρίς να με νοιάζει αν θα πάρω και πότε και πόσα» σημαίνει… Κάνοντας ότι αγαπάς δεν βαριέσαι κι’ ούτε κουράζεσαι… Ζώντας για (δίνοντας σ’) όποιον άνθρωπο αγαπάς δεν γερνάς - (δεν στερεύεις)… «Άντε πάνε βρες (τρέχα γύρευε)» ωστόσο

➤ το τι γίνεται μέσα στην ψυχή του δείνα 17χρονου πολίστα,

➤ το τι επικρατεί μέσα στον νου της τάδε 17ρονης πολίστριας… 

Αγαπά το υγρό στοιχείο, (λατρεύει το νερό); «Την βρίσκει τρελά» με τ’ άθλημα; Εκτρέφει μήπως κάνα χάμστερ; …συγγνώμη, τρέφει μήπως αισθήματα για κάνα συμπαίκτη; Πού να το ξέρουμε (εμείς) αυτό εδώ πέρα μέσα, έ; τί είμαστε ξέρες (είμαστε); Πίσω από ρεκόρ, πάντως, κρύβεται απογοήτευση, ενίοτε. Ε ναι, λίγοι (άνθρωποι) πχ θελήσανε τον τάδε συνάνθρωπο τους μα αυτός δεν τους θέλησε μ’ αποτέλεσμα οι πρώτοι να …καταντήσουνε λίγο καιρό μετά πχ Ολυμπιονίκες;

Ξέρες

Ο άνθρωπος που τρέχει διαρκώς χωρίς να τον κυνηγά άλλος άνθρωπος ή πχ Pit bull, μέσα του κουβαλά τον διώκτη του ή ό,τι τέλος πάντως τον βασανίζει - [ό,τι εν πάση περιπτώσει του «κατατρώγει τα σωθικά, (τα σπλάχνα»)]. Ο άνθρωπος που βάζει τον έναν στόχο μετά τον άλλο και τους πετυχαίνει όλους (πατι)σερί, πρέπει και να χαμογελά μία στο τόσο- [ε ναι, άμα είναι σε μόνιμη βάση σκυθρωπός, τότε, για να μην σκέφτεται ή για να μην νιώθει φέρει εις (καλησ)πέρας αράδα τόσα έργα και μάλιστα αξιόλογα].

Για να μην σε πω «τώρα» ότι το πλέον «θαυματουργό λίπασμα» ή «καύσιμο» είν’ η απόγνωση, ο πόνος, η δυστυχία:

«Παπάδες» κάμνει ο άνθρωπος στην προσπάθειά του να μην σκέφτεται παύλα να μην νιώθει, (να μην αισθάνεται), έτσι και μιλάμε για τύπο ή τύπισσα που δεν γίνεται πχ κάθε ΠΣΚ «κόκαλο - αλοιφούλα - καδρόνι - πουρεδάκι - αμπαζούρ» [λόγω πχ αλκοόλ, νικοτίνης, χασίς, κοκαΐνης κ.ά. τέτοιων (εξαρτησιογόνων) ουσιών]. 

Ε τί, ψόμματα να γράψομε(ν);

Μέχρι κόμμα πάει και κάνει, [ιδρύει, (ανοίγει)], ο γονέας που θάβει το παιδί του νέο. Και τούτο βέβαια ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για μάνα ή για πατέρα που βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία. Το να πάψει επιτέλους (!) να σκέφτεται, να αισθάνεται προσπαθεί, (έτσι), ο κάθε χαροκαμένος, η κάθε χαροκαμένη. Με το νά’ χεις τρεχάματα, («ντράβαλα»), επιτυγχάνεται αυτό.

«Αλλουνού παπά ευαγγέλιο» τα συλλυπητήρια, «αλλουνού παπά ευαγγέλιο» η ψήφος… Όντως είναι μια κάποια λύση η ίδρυση κόμματος για πρώτη ή για δεύτερη φορά αν είσαι χαροκαμένος γονιός. Ασχολούμενος με τον πόνο των άλλων, (μιλώντας για ξένα προβλήματα), ξεφεύγεις τις περισσότερες ώρες της ημέρας και της νύχτας από τον δικό σου πόνο - (από το δικό σου κύριο πρόβλημα...)... Θα ήταν παράλειψη, ωστόσο, εδώ - τώρα να μην υπενθυμιστεί και τούτο: Όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του όποιου χωριού πηγαίνουν στην κηδεία της νέας, (πχ της 20χρονης, πχ της 30χρονης), που αποβίωσε από πράξη ή παράλειψη του x σταθμάρχη τρένων ή του y γιατρού. «Πάω στην κηδεία της κόρης του τάδε ή της δείνα ζαχαροπλάστη», ωστόσο, δεν σημαίνει ότι «θα γίνω και πελάτης του ή πελάτης της, αντίστοιχα, εφεξής», όχι - (έτερον εκάτερον...)…

Δεν «πηδιόταν» η Φρόσω του Γιάννη του «Γκαβού» εδώ (στην Ελλάδα) και με τον αδερφό του συζύγου της όσο (για όσο) ο σύζυγός της (ο Λεωνίδας) εργαζόταν σ’ ένα εργοστάσιο στην Γερμανία που έφτιαχνε μπαταρίες; Αβέρτα! Ε, ουδέποτε το έμαθε ο Λεωνί. Μόλις επέστρεψε Ελλάδα, εξάλλου, πέθανε από καρκίνο.

Την άφησε εξασφαλισμένη όμως:

Με τα παιδάκια της, την σύνταξή της, (σύνταξη χηρείας), το σπίτι τους, τον αδερφό του, έναν ξάδερφό της με φαρδιές πλάτες και χωρίς μούσι ή με μούσι και χωρίς φαρδιές πλάτες -(που να θυμάμαι κιόλας; εμένα «πήδαγε» και δαύτος;)- τον κουμπάρο τον Λουκά…

«Δόξα τω θεό! δόξα τω θεό!»: Ουδείς (άνθρωπος) χάνεται αν είναι «λύκος»… Ουδείς άνθρωπος γίνετ’ η τροφή, (η θρεπτική τροφή), των άλλων αν δεν είν’ «αρνί».

«Τύχη βουνό είχε» ο Λεωνίδας που «έφυγε» από ανίατο πριν καν προλάβει να μάθει το τι στ’ αλήθεια ήταν οι κοντινοί του, (ο αδερφός του, η σύζυγός του η Φρόσω…), οπότε, (κατ’ επέκταση), το τι κορόιδο ήταν, (άλλοτε σαν μετανάστης κι’ άλλοτε σαν ναυτικός), ο ίδιος. Ξέρεις τί πάει να πει να «φεύγεις» από την ζωή καιρό - πολύ καιρό πριν πάρεις χαμπάρι που βρίσκεσαι, τι «παίζει» κτλπ; Μεγάλη «κωλοφαρδία»!

Η ζωή είναι πρόβλημα, λοιπόν, όχι ο θάνατος - [ο θάνατος είναι λύση, (δεν είναι πρόβλημα)]. Απόδειξη και το γεγονός ότι επικρατούσα άποψη είναι τ’ ακριβώς αντίθετο. Όντως, mainstream (επικρατούσα) άποψη αναφορικά με το τάδε ή δείνα θέμα γίνεται κατά κανόνα η 100% λανθασμένη άποψη. Αν θες να ξέρεις κατά που να κάμεις, (προς τα πού να πηγαίνεις), κάθε φορά, παρατήρησε «για πού το’ βαλε» η πλειοψηφία και μάλιστα η μαινόμενη πλειοψηφία, (ο όχλος), και «τράβα ντουγρού» στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. «Ζωικό κεφάλαιο», άλλωστε, ίσον περιουσία «κτηνοτρόφων» - [ε ναι, όπου τα πάνε οι «ανθρωποβοσκοί» και «τα σκυλιά», (οι προπαγανδιστές), πάνε «τα ζωντανά μια ζωή…»…]…

Mainstream

Ακόμη μεγαλύτερη τύχη, (αγαθή τύχη), ο θάνατος θ’ αποδειχθεί στο μέλλον για πλείστους όσους συνανθρώπους μας. Πχ για τον υιοθετημένο υιό του τάδε ή δείνα ζεύγους κίναιδων. Ξέρεις τί πάει να πει πχ να σε πατήσει νταλίκα πριν προλάβεις ν’ αντικρίσεις τον ανήλικο γιό της γειτόνισσάς σας να «πηδάει» τον …πατριό σου; Ο Χάρος σώζει τον άνθρωπο που είναι κρατούμενος μέσα στην κόλαση μεταφορικά πόσω μάλλον κυριολεκτικά.

Ναι (ισχύει αυτό) μα αν είσαι άτυχος κι’ επιβιώσεις; τί κάνεις τότε; Μα το είπαμε (το γράψαμε) ήδη το τι κάνεις:

➤ Ή «πέφτεις» στα ναρκωτικά

➤ ή «ανεβαίνεις» στις πωλήσεις - [πχ καταρρίπτεις το ένα αθλητικό ρεκόρ μετά το άλλο ή γίνεσαι πχ συγγραφέας ή πχ κάνεις κόμμα ή γίνεσαι πχ εφευρέτης ή πχ ταξιδεύεις διαρκώς, (γυρνάς όλο τον Κόσμο), ή γίνεσαι πχ ασκητής, ή βάζεις σκοπό της ζωής σου πχ να διασώσεις το τάδε απειλούμενο είδος της πανίδας…]…

Να θυμόμαστε όμως και σε τι καιρό ζούμε, ε… Ε ναι διότι τα όσα είν’ επίκαιρα στα κατ’ επίφαση κοινωνικά δίκτυα το πρωί, ουδείς, σχεδόν, τα θυμάται το βράδυ, οπότε; Για πόσο «ανεβαίνει στις πωλήσεις» όποιος ή όποια κάνει ντόρο τη σήμερον ημέρα; Είν’ ιδανική παγίδα το web παύλα internet για όποιον κύριο, για όποια κυρία δεν γνωρίζει ή γνωρίζει μα λησμονά το «πότε ξημερώνει εκεί όπου λαλούν όλα ανεξαιρέτως τα κοκόρια. Ουδέποτε!...»!...

Δικαίωμα στις ψευδαισθήσεις, όμως, έχουν όλοι οι συνάνθρωποί μας - (προπαντός όσοι από τους συνάνθρωπους μας είναι βαρυπενθούντες …)… Ούτε η πρώτη είσαι εξάλλου ούτε ο τελευταίος που ασχολείται με τα προβλήματα των άλλων για να ξεχνά (έτσι) το δικό του πρόβλημα - την δική του δυστυχία…

Επανακάμπτουμε στα «τρέξιμο και ζωή» επισημαίνοντας το εξής:

Η …απάντηση στο …ερώτημα «ναρκωτικά ή αθλητισμός» δεν είναι παρά …απάντηση στο …ερώτημα «ν’ ανέβω πάνω στην σκηνή, (να γίνω καλλιτέχνης), ή να μπω μέσα στο στάδιο - (να γίνω αθλητής)». Ποιός ο λόγος να «πέσεις» στα ναρκωτικά άμα είσαι καλός ή καλή πχ στο ακόντιο;

Ποιός ο λόγος να μην «πέσεις» στα ναρκωτικά άμα είσαι κακός ή κακή πχ στο ακόντιο;   

 

Αν, ωστόσο, δεν είσαι καλός ή καλή πχ στο ακόντιο, ε, πώς θα ξεφύγεις απ’ όποιον (συνάνθρωπό σου) σε καταδιώκει ή απ’ ότι πέλος τάντων δεν σ’ αφήνει να ησυχάσεις - έ; Ο μόνο τρόπος είναι να κάμεις Τέχνη.

Μακριά...

Ρεπορτάζ κάνεις άμα τα βλέπεις όλα κι’ όλους, (τους ανθρώπους), γύρω σου έτσι όπως ακριβώς είναι, όχι Τέχνη. Μακριά από καλλιτέχνη που δεν παίρνει ναρκωτικά κι’ απ’ αθλητή που παίρνει βιβλία.

____________________________

¹ «Μένιο, μην το κάνεις αυτό, μ’ ενοχλεί!» Ατάκα της «Φλώρας Μπαρμπαρίτσας» (Χρυσούλας Διαβάτη) στο σίριαλ «Δύο Ξένοι» των Αλέξανδρου Ρήγα και Δημήτρη Αποστόλου.

 

text ©2026 yahooxaxaxouxa.blogspot.com