Περί polo

Κυπελλούχος Κόσμου η Εθνική Ελλάδος Ανδρών στην Υδατοσφαίριση!!! Για πρώτη φορά!!!! Την αντίστοιχη ομάδα της Ουγγαρίας νίκησε: 15 - 14 «πήγαν»!! Στο Σίδνευ. Την Κυριακή 26ης Ιουλίου 2026 και ώρα 11η (πρωινή) προβλήθηκε ο σχετικός Αγώνας από το «ΕΡΤ2 Σπορ».

Παρακολουθείς αγώνες υδατοσφαίρισης; εμείς, πάντως, όχι!

Από τις εφημερίδες μάθαμε το ευχάριστο Κι’ όχι αμέσως - (την επομένη). Την 27η Ιουλίου 2026 Το απόγευμα.

Αργά το βράδυ της Κυριακής 26/7/2026 άλλωστε «ανεβάσαμε» εδώ πέρα μέσα το post με τίτλο «Πανάξιοι οι της Roja, πονηροί οι της Albiceleste, ανεκδιήγητος ο διαιτητής.» Ασχολούμασταν εν ολίγοις με το σημαντικότερο γεγονός που συνέβη την Κυριακή 19ης Ιουλίου 2026 στην Νέα Υόρκη.

Polo ball by remidhd | Pixabay

Αλλά κι’ αμέσως, (μεσημέρι Κυριακής 26/7/2026), να μαθαίναμε το κατόρθωμα στην Αυστραλία, τί θα λέγαμε, (τί θα γράφαμε); Ή δεν πρέπει να ξέρεις για το τι μιλάς, (για το τί γράφεις), όταν μιλάς, (όταν γράφεις), για το τάδε θέμα; Τί να πούμε πχ για ξιφασκία ή πχ για γκολφ ή πχ για τοξοβολία; Έχουμε παρακολουθήσει έστω και για μία στιγμή στην ζωή μας 

➤ αγώνα ξιφασκίας;

➤ ή αγώνα γκολφ;

➤ ή αγώνα τοξοβολίας;

Ε, ούτε water polo έχουμε παρακολουθήσει αφού δεν μας αρέσει - (ναι, το βαριόμαστε). Δεν ισχύει κάτι άλλο με την συντριπτική πλειοψηφία των λεγομένων εκπροσώπων του λαού, μα, ο x υπουργός, η y βουλευτής, ο z πολιτευτής, εργάζονται

➤ όποτε μιλούν για ότι πρέπει χωρίς να το ξέρουν αυτό,

➤ πόσω μάλλον όποτε σιωπούν για ότι θέλουν, αν και το ξέρουν πολύ καλά, (άριστα, θα λέγαμε), αυτό (που τους αρέσει).

Οι άλλοι «τώρα»; οι άλλες; (ο μέσος, η μέση συμπολίτης μας;)

Λίγα και “καλά” (τυπικά) να λες, να γράφεις αν δεν γνωρίζεις το θέμα στο οποίο αναφέρεσαι - (αν δεν ξέρεις, δηλαδή, τι λές, τι γράφεις...)!...

…Πρόοδος… Υπήρχαν πχ και πριν από 50 χρόνια πχ στο Δουβλίνο, στην Θεσσαλονίκη, στο Μιλάνο, στα Χανιά άνθρωποι οι οποίοι ουδέποτε είχαν παρακολουθήσει πχ Ποδηλασία πχ σ’ Ολυμπιακούς (Αγώνες), μα, παρά ταύτα, είχαν, όχι μόνον άποψη για το συγκεκριμένο άθλημα (;) μα και προτάσεις κι’ ενστάσεις και πολλά άλλα… (Για την Ποδηλασία, πάντα - ναι!…) Δεν είχαν πχ Xiaomi, όμως, οπότε, οι απόψεις ακόμη πχ και των κουτσών πχ στα Τρίκαλα για την Ποδηλασία, τότε, (πχ το 1976), δεν «έβγαιναν», (δεν «περπατούσαν») και «παραέξω» - (εκτός πχ Δήμου Τρικκαίων, εκτός πχ Σοφάδων, εκτός πχ Δήμου Μετεώρων…)…

Κι’ η σιωπή, πάντως, δεν είν’ απαράδεκτη στάση από πλευράς του πολίτη, κατά την γνώμη μας, αν η εθνική ομάς της χώρας του στο τάδε σπορ κατορθώνει κάτι σπουδαίο μα το σπορ αυτό ο τάδε ή δείνα πολίτης -όπως βεβαίως κι’ η πλειονότητα των συμπολιτών του- δεν το παρακολουθεί - δεν το παρακολουθούν.

Εκτός κι’ αν ο πολίτης που δεν παρακολουθεί ει μη μόνο δημοφιλή σπορ θέλει να εκφράζεται ούτως ή άλλως - (είτε το ξέρει δηλαδή το θέμα πχ της συζήτησης στην οποία λαμβάνει μέρος, είτε όχι). Δύναται; Αμέ! Αρκεί να λακωνίζει γενικεύοντας:

➤ «Ωωω τον αγαπητό, πώς είμαστε;» λέγει πχ ο δήμαρχος της τάδε πόλεως όποτε δεν θυμάται τ’ ονοματεπώνυμο πχ του τάδε υπαλλήλου του πχ στην Διεύθυνση Καθαριότητος (του Δήμου). Μα κι’ άσημος νά’ σαι, άμα «είσαι» πχ μετά από μία μπουκάλα ουίσκι, το ίδιο κάμνεις αν πχ δεν θυμάσαι τ’ όνομα της γυναίκας με την οποία …κοιμάσαι απόψε ή αν πχ δεν θυμάσαι ποιός είν’ ο άνδρας που σε χτυπά στον ώμο και σου λέγει ιστορίες πχ από την εποχή που ήσουν έφεδρος ανθυπολοχαγός στην Κομοτηνή.

➤ Και βεβαίως λες (γράφεις) λίγα και «καλά» (τυπικά). Ε ναι διότι αν δεν ξέρεις το θέμα μα φλυαρείς, ο ανεξαρτήτως φύλου συνομιλητής σου καταλαβαίνει αμέσως ότι είσαι «παρλαπίπω» αν σε λένε πχ Ρένα, «παρλαπίπας» αν σε λένε πχ Κλέων.

Παράδειγμα:

«Μπράβο» ή «Εύγε στους παίχτες της Εθνικής Ελλάδος Ανδρών στην Υδατοσφαίριση! - (επάξια κατέκτησαν το πρώτο τους παγκόσμιο κύπελλο!!)»

Η διατύπωση τυπικών μεν, εγκαρδίων δε comments πχ εις τα Μέσα της κατ’ επίφαση Κοινωνικής Δικτυώσεως είν’ ασφαλής λύση για όποιον συνάνθρωπό μας θέλει νά’ χει άποψη για όλα και πάντα, είτε ξέρει για το τι μιλά ή γράφει, είτε δεν ξέρει.

Πχ εγώ, «δεν ξέρω» θα πω άμα με φωνάξουν να εξουδετερώσω εκρηκτικό μηχανισμό. Τί θα πεί εξάλλου ο άλλος, η άλλη άμα με δει κομμάτια, «α αυτός ήξερε»; Όχι βέβαια, οπότε, γιατί να κάνω τον ξέρα; Να ενέπιπτα στο «ήξερε πολλά και πέθανε», ναι, μα αφού δεν εμπίπτω;

Στην θεωρία, ναι, τα πράγματα έτσι, (απλά - τόσο απλά), είναι. Στην πράξη, ωστόσο, τα πράγματα περιπλέκονται - [είναι σύνθετα, (δεν είναι «κρέμα»)]. Κι’ όχι μόνο για πέντ’ έξι λόγους - (μα για πολλούς…)… Μόνο δύο (από τους λόγους αυτούς) θα υπενθυμίσουμε εδώ - τώρα:

α) Είναι σύμφωνο με την παράδοση το να μιλά - να γράφει ο Έλλην, πόσω μάλλον η Ελληνίς πχ για polo μόνον εάν (εφόσον) παρακολουθεί polo - (αγώνες water polo)? Ερώτημα!

Grey parrot

Μα δεν ελλοχεύει και κίνδυνος για σένα, (κίνδυνος να «ξεσκεπαστείς»), αν πχ αγνοείς την γαλλική (γλώσσα) μα συνομιλείς εις άπταιστον …γαλλικήν πχ με πέντε άτομα τα οποία επίσης δεν σκαμπάζουν γρι γαλλικά μα ομιλούν κι’ αυτά την …γαλλικήν έτσι - [σαν εσένα, (μιμούμενοι Γάλλους, Γαλλίδες)].

Grey parrot by Marko Milivojevic | pixnio.com

Αν σας ακούσει πχ Γάλλος ή έστω πτυχιούχος Γαλλικής Φιλολογίας πχ από το Βούτυρο (Ευρυτανίας) θα καταλάβει ότι η γλώσσα εις την οποία συνδιαλέγεστε είν’ η γαλλική κατά τα φαινόμενα μόνο - [τα προφανή, (τα ηχητικά), φαινόμενα].

β) Είναι πρακτικό να περιμένει να «περάσει» από το «τιέλ(ε)» θέμα βατό, (θέμα που γνωρίζει), ο κύριος ο οποίος ή η κυρία η οποία πχ έχει βάλει στον ολλανδικό φούρνο μοσχαράκι «Μπουργκινιόν» (να γίνεται) κι’ έχει «μπει» πχ Facebook να ξεδώσει («ολίγον τί»); Ερώτημα!

ίσα το κορμί σουουου...

Το τι είναι πχ οφσάιντ δεν έχει μάθει ακόμη, (εντός επτά δεκαετιών), πχ η τάδε συνταξιούχος δικηγόρος εις την Χαλκίδα. Και «σακουλεύτηκε» εντός ενός και μόνον (ενός) 24ώρου πχ το ποίος καλείται «φουνταριστός» και γουάι; Με το ψαλίδι έκοβε τον πατσά τα χρόνια εκείνα ο παππούς του νυν δείνα ιδιοκτήτη μπουτίκ (sic) κρεάτων έξω από τον Πύργο. Κι’ ήξερε πχ και πέρυσι τέτοιον καιρό, («ντάλα» θέρος), ένας τέτοιος …sir, (από …τζάκι - από …σόι), τί σημαίνει πχ «λόμπα» εκ του “lob shot” (αγγλιστί); 

Εμείς, πάντως, εδώ πέρα, (στο yahooxaxouxa.blogspot.com), λίγο πριν συντάξουμε αυτό εδώ το κείμενο ανακαλύψαμε όρους όπως «λόμπα» ή όπως «φουνταριστός» - (Googleάροντας βεβαίως…)… 

Η ογκούμενη υποκρισία - ο άκρατος δηθενισμός γύρω από κάτι, το πόσο λίγοι, (συνάνθρωποί μας), έχουν πραγματική σχέση μ’ αυτό (το κάτι), δείχνει - (αποδεικνύει): Όντως, οι φίλαθλοι στην υφήλιο που κάθονται πχ στον καναπέ της σαλοτραπεζαρίας τους για να παρακολουθήσουν αγώνα water polo, είν’ αναλογικά «τρεις κι’ ο κούκος (τέσσερις)»… Μα πχ κι’ ο αφιερωμένος εις τον τάδε άγιο ή εις «την» δείνα αγία ναΐσκος που είναι χτισμένος πάνω σ’ «ετούτη» ή σ’ «εκείνη» ή στην «άλλη» απομακρυσμένη βραχονησίδα, πχ για γαμήλια τελετή την οποία η νύφη ή ο γαμπρός ή και οι δύο τους, κατόπιν, θέλουν ν’ «ανεβάσουν» πχ στο Instagram, προσφέρεται, (…), δεν προσφέρεται πχ για ενορία…

 

Ελληνική υδατοσφαίριση

Τί ν’ αυτό; Κι’ όμως, εύκολα - γρήγορα μαθαίνεις την τρέχουσα εποχή το τι «παίζει» με κάτι που λίγοι, λίγες γνωρίζουν. Ή ξέρουν πολλοί, πολλές (και) σήμερα το τι «παίζει» με τις ανεξαρτήτως φύλου εθνικές ομάδες υδατοσφαίρισης εδώ (στην χώρα μας);

koe.org.gr, [ο επίσημος ιστοτόπος (ιστοχώρος) της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδας].

● Στο koe.org.gr

● ή (και) στο en.wikipedia.org - (βλ. πχ “Greece men's national water polo team”)

● ή (και) στον αθλητικό Τύπο - (τον εγχώριο ως επί τω πλείστον)

θα «πας» να μάθεις (σχετικά) άμα θες. Κι’ εμείς, εξάλλου, εκεί, (στις πηγές αυτές), «καταφύγαμε» (χθες, προχθές) για να μάθουμε «τι και πως» - (τα στοιχειώδη):

◼ Δεν ξέραμε πχ ότι η Εθνική Ελλάδος Ανδρών στην Υδατοσφαίριση «έφτασε» πολλές φορές στον τελικό για το παγκόσμιο κύπελλο χωρίς, ωστόσο, να καταφέρει, έως και την 25η Ιουλίου 2026, να κερδίσει…

◼ Ούτε πχ τις πολλές και κατά κανόνα μεγάλες διακρίσεις της συγκεκριμένης ομάδος, (της Εθνικής Ελλάδος Ανδρών στην Υδατοσφαίριση), γνωρίζαμε…

Αλλά και γιατί να τα ξέραμε (αυτά); Φυσικό επόμενο είναι το να μην γνωρίζεις τί «παίζει» πχ στην Hip-hop σκηνή αν σπάνια - σπανιότατα περιλαμβάνεται «κομμάτι» του συγκεκριμένου είδους σε δική σου play list.

«Από πίτα που δεν τρως, τί σε μέλει κι’ αν καεί;» Παροιμία

 

Πόσους εθνικά περήφανους διεθνιστές (πχ «ΜένουμΕΕ») ν’ αντέξεις ημερησίως; Πόσους κίναιδους που θέλουνε να γίνουνε και …μητριές; Πόσους ταξικά περήφανους επισκευαστές ρομπότ τα οποία εκτελούν (ήδη) χρέη πχ ταμεία, αποθηκάριου, τυρά;

«Η Βασίλω» θέλει ξύλο Έχει και τα κακά του ο Παγκόσμιος Ιστός των …πολιτισμένων «αραχνών», (της CIA, της Mossad, της MI6, πολλώ δε μάλλον των διαφημιστών), δεν έχει μόνο τα καλά του: Το «όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη» εξάλλου είναι και δικαιολογημένο λίγο έως πολύ. [Ε ναι, μ’ όποια κοινωνική μονάδα ή ομάδα κερδίζει, («κερδάει» όπως λέγανε στους ανά την ελληνική επικράτεια καφενέδες κάποτε), επιδιώκει πχ να φωτογραφίζεται ο μέσος συνάνθρωπός μας, όχι μ’ άτομο ή άτομα που πχ προφυλακίζονται για αδικήματα τα οποία όντως διαπράξανε ή απλώς λέγεται - γράφεται «δεξά ζερβά» ότι διαπράξανε (!)…] 

0:13

«Έλα όμως» που μερικά υποκείμενα τύπου «Βασίλω» δεν αρκούνται μόνο πχ εις τα «εύγε στα παιδιά του polo πού’ χουνε κι’ ωραίο κώλο». Ναι, «πάνε κι’ ένα βήμα» ή ενίοτε «και πέντε βήματα παραπέρα» - (κοινώς «το παρακάνουν»):

➤ Άλλοτε υπερβάλλοντας

➤ κι’ άλλοτε πχ διακρίνοντας τα θεάματα - ακροάματα σ’ εμπορικά και σε ποιοτικά.

Ή δεν συγκαταλέγονται και τα σπορ στα θεάματα παύλα ακροάματα; Και βέβαια (συγκαταλέγονται και τα σπορ στα θεάματα παύλα ακροάματα)!

Κάποτε... Το «Παίξε τίμιααα (Μη μου δαγκώνεις τα παπάριααα)» είναι άστοχο αν τοποθετούνται κάμερες και κάτω από το νερό όσο (για όσο) δύο ομάδες πόλο αγωνίζονται. Όταν το έγραψα, ωστόσο, δεν είχα υπόψη μου τόση - τέτοια μεγάλη πρόοδο (τεχνολογική). Αποφασίσαμε λοιπόν να μην το αφήσουμε εκτός. Εντάξει, ας υπάρχει και κάτι που περιγράφει το τι γίνεται κάτω από την επιφάνεια (του υγρού στοιχείου) αν η πισίνα δεν επιτηρείται κι’ υποβρυχίως.  

Λοιπόν; Θα κάτσει ο άλλος, η άλλη να παρακολουθεί ότι «φέρνει» μετάλλια στην χώρα του, στην χώρα της κι’ όχι ότι γουστάρει;

Μετάλλια πχ εδώ (στην Ελλάδα) «φέρνει» πχ κι’ η Ιστιοπλοΐα. Ε καί; Θ’ αρχίσω να παρακολουθώ ιστιοπλοϊκούς αγώνες;

Το κάνεις εσύ αυτό; Περιμένεις να δεις πότε τα σκάφη θα φτάσουν από την μία άκρη στην άλλη αν δεν είσαι συγγενής ή φίλος του/της ιστιοπλόου ή πρώην ιστιοπλόος ή έστω ένας ξένος μα χασικλής; Όχι βέβαια, (δεν το κάμεις), μα, ποιός, ποιά σε βλέπει ν’ απολαμβάνεις ποικιλία του κρέατος, (του ψητού βεβαίως!...), πχ κάθε Μεγάλη Εβδομάδα αν και φαινομενικά, («κατά τα ράσα»), είσαι, (δηλώνεις), «πάτερ» - έ;

Drones

Εντάξει, τώρα με τα μη επανδρωμένα αεροχήματα, ο διευθυντής προγράμματος του όποιου ραδιοτηλεοπτικού σταθμού έχει «στο τσεπάκι του» πλάνα πχ κι’ από τυχόν κνησμό όρχεων εκ μέρους του τάδε ή δείνα πχ κωπηλάτη. Τί να τα κάμει όμως; πού να τα βάλει;

Φτιάχνεις ενδιαφέροντα - συναρπαστικά θά’ λεγα, σύντομα (πχ τρίλεπτα) video με πλάνα από drones, πάντως, αν είσαι μάστορης και μερακλής, έ…

Σαν να πετά από το παράθυρο πολύτιμο διαφημιστικό χρόνο θά’ ταν έτσι και πρόβαλλε, [«ζωντανά» (απευθείας) ή «κονσέρβα», άσχετον], ολόκληρη, (από την αρχή μέχρι το τέλος), μία τόσο βαρετή, (μονότονη), αναμέτρηση όπως είν’ ο x, y, z ιστιοπλοϊκός αγώνας - διαφωνείς; Ή μπας κι’ είναι πολλοί αυτοί, πολλές αυτές που κάθονται και παρακολουθούν σκάφη που πάνε και πάνε και πάνε;

Γιατρός δεν είναι όποιος Έλληνας αρχιτέκτονας δεν εκπροσωπεί την χώρα του σε διεθνές συνέδριο Καρδιολογίας, όχι ανθέλληνας. Πχ με την παρόλα «αυτοί εδώ οι 500 κύριοι είν’ όλοι (άπαντες) Ιταλοί» εννοούμε αυτό ακριβώς (που λέμε), δεν εννοούμε ότι οι 500 αυτοί νοματαίοι είν’ όλοι (μηδενός εξαιρουμένου) πχ σινεφίλ ή πχ κρεατοφάγοι ή πχ προοδευτικοί. [Άλλοι από δαύτους είναι πχ σινεφίλ, μα, άλλοι, (από δαύτους, πάντα), δυσανασχετούν ακόμη και στ’ άκουσμα της λέξης “movie”…]… 

«Περί ορέξεως …κολοκυθόπιτα…»… Σ’ άλλον αρέσει να παρακολουθεί αγώνες πχ ράγκμπι, σ’ άλλην αρέσει να παρακολουθεί αγώνες πχ πάλης…

 

Στ’ οτιδήποτε η υπερβολή οφείλεται κάπου. Βλέπεις έναν άνθρωπο νά’ ναι υπερβολικά πχ εθνικιστής; Ε κάπου οφείλεται αυτό. Βλέπεις έναν άλλον άνθρωπο να’ ναι υπερβολικά πχ διεθνιστής; Ε κι’ αυτό κάπου οφείλεται. Όποιος βήχει είναι φυσιολογικός, όχι όποιος βήχει κατά τρόπο που δεν ξέρεις αν θα πρέπει να καλέσεις το ΕΚΑΒ ή όχι. Τι είμεθα, παθολόγοι είμεθα για να ξέρουμε τι «παίζει» πχ μ’ όποιον κύριο βήχει και «του πετάγονται τα μάτια μέχρι τ’ απέναντι κάδρο»;¹

…Επιχειρήματα τύπου «όπου πολλοί ή μεγάλοι οι χορηγοί εκεί και διαφθορά παύλα αδιαφάνεια» έπονται πχ παροιμιών όπως είν’ η (παροιμία) «όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια» - (δεν προηγούνται…)… 

Χάπια, σιρόπια.

Παίζανε στην πλατεία Εξαρχείων σκάκι τέλη δεκαετίας ‘80 δύο μεσήλικες κι’ από τους θεατές μόνον ένας νεαρός (παρ)έμεινε ως το τέλος (για να δει ποιος θα κερδίσει): Ήταν ο νεαρός ο οποίος όποτε του έπεφτε κάτω πχ δίφραγκο, (εποχή δραχμής τότε), έσκυβε (στο πεζοδρόμιο) και καθόταν έτσι, (σε στάση «Γ κεφαλαίο»), εκεί, (να ψάχνει), όση ώρα χρειαζόταν, (μέχρι να βρει το κέρμα), δηλαδή, άλλοτε ένα τέταρτο, άλλοτε μισή ώρα, άλλοτε 45 λεπτά - αναλόγως... 

“Cocaine Bear” (2023)

Σπανίζουν οι υπομονετικοί άνθρωποι. Μα πχ και χειρουργός να’ ν’ ο άλλος, τέτοια σχολαστικότητα δεν επιδεικνύει πάνω πχ από μηριαίο οστό. Θεατής, λοιπόν, που δεν είναι «κόκαλο», δύσκολα κάθεται να παρακολουθήσει και μάλιστα μέχρι τέλους πχ ψάρεμα πχ σε προβλήτα. 

Μα και μόνον ηθική νά’ ν’ η αμοιβή, (μόνο πχ ένας κότινος να’ ν’ η αμοιβή), πχ για έναν δρομέα ο οποίος διαπρέπει πχ στο 100άρι, κέρδος είναι για τον άνθρωπο αυτόν η δόξα, (η φήμη), δεν είναι μισθός ανιδιοτελούς, (ατόμου). 

Σημειωτέον δε ότι η αλαζονεία, [η υπερηφάνεια, (πχ το «εγώ είμ’ ο κορυφαίος ακοντιστής στην υφήλιο αυτή την στιγμή - “kiss my ass”»)], στα επτά λεγόμενα θανάσιμα αμαρτήματα, (σφάλματα), περιλαμβάνεται, δεν περιλαμβάνεται σε λίστα αρετών. 

Μπορούμε να ξέρουμε τί μας ξημερώνει; Όσο διάσημος ή άσημος και νά’ ναι ένας άνθρωπος, σήμερα είναι ζωντανός άνθρωπος, αύριο είναι πεθαμένος άνθρωπος. Πεθαμένος άνθρωπος; Ναι, μη ζωντανός! Μα πχ το έλεγε και ο Μόρτζος παίζοντας έναν ρόλο σε Έργο του οποίου τον τίτλο δεν ενθυμούμαι αυτήν ταύτην την στιγμή(ν): «- Υβόννη Υβόννη, τί μας ξημερώνει;» Ό,τι και να κρατά στα χέρια του ο άνθρωπος, πάντως, (είτε τιμόνι, είτε σουβλάκι, είτε οτιδήποτε άλλο...), πρέπει νά’ ναι συγκρατημένος - [η λαιμαργία γι’ «αυτό» ή για «τούτο» ή για «κείνο το πράμα» (…) πάντα βλάπτει, μα, ενιότε σκοτώνει κιόλας…]...

Ή υπόσχεται δια βίου ευτυχία ή έστω δια βίου υγεία ή τουλάχιστον δια βίου τύχη η επιτυχία - η όποια επιτυχία τώρα, το όποιο κατόρθωμα now? 

Το ...ανεξήγητο φαινόμενο «της Παράγκας», το ...ανεξήγητο φαινόμενο των «στημένων» παιχνιδιών κ.ά. ...συνομωσιολογίες… «Αυτό εδώ το» επίσης «νόμισμα δύο όψεων» το «σκαρώσαμε» και το postάρουμε εδώ (πέρα) - τώρα για να προλάβουμε τυχόν παρερεμηνείες. Ε ναι διότι «όλα» σχεδόν «τ’ άλλα νομίσματα (δύο πάντα όψεων)» που έχουμε «ανεβάσει» εδώ (πέρα μέσα) - σήμερα οδηγούν στο απολύτως (100%) ορθό συμπέρασμα ότι αν πχ πεθάνει σε ατύχημα ο τάδε «πατρίκιος» απόψε το βράδυ, διόλου απίθανο αύριο (το βράδυ) να πεθάνει σε ατύχημα ο δείνα «πληβείος». Ισχύει. Έτερον, ωστόσο, αυτό, εκάτερον το να υποθέτεις (έτσι) ότι πχ αφού πρωτάθλημα στην Α΄Εθνική «παίρνει» ο ΟΣΦΠ την τάδε χρονιά, ε, πρωτάθλημα στην Α΄Εθνική την δείνα χρονιά (θα) «παίρνει» πχ ο «Παναιτωλικός» ή πχ ο «Απόλλων Καλαμαριάς» ή πχ η ομάδα της Ξάνθης, όχι «δεν πάει έτσι»... Από τις 77 συνολικά ομάδες που έχουν αγωνιστεί στην Α΄ Εθνική το μεταξύ 1959 (έτος ίδρυσης της Α΄ Εθνικής) - 2026 διάστημα, μόνον έξι (αριθμός: 6) έχουν «πάρει» πρωτάθλημα - (οι υπόλοιπες 71, όχι, δεν έχουν «πάρει» πρωτάθήμα), εντάξει;…²

Υπάρχει ρολόι του οποίου οι δείχτες νά’ ναι πάντα (μονίμως) «κολλημένοι πάνω (στην κορυφή - στο κέντρο)»; (Νοείται 24ωρο μόνο με μέρα και πχ λίγα μποφόρ σ' ολόκληρη την υφήλιο;) 

Κάθε ώρα και λεπτό ρισκάρει ο ζωντανός άνθρωπος Ναι μεν ο αριθμός των αθλητών που πεθαίνουν ξαφνικά από άγνωστες αιτίες ή πχ από αναβολικά είναι μικρός μα είναι γεγονός, δεν είναι μύθος... Αλλά κι’ αθλητής που πάσχει από αδιευκρίνιστο νόσημα ή «μπουκώνεται» με «τα θαύματα» της επιστήμης να μην είσαι, ενδέχεται να «πας (καλλιά σου)» από συνάνθρωπό σου ο οποίος πχ εκτός από κερδοσκόπος είναι και μουρλός ή πιο χαζός πχ κι’ από ένα μεσαίου μεγέθους κουτί γεμάτο πρόκες… Κίνδυνο και μάλιστα ανά πάσα στιγμή να καταντήσει σακάτης ή να «λαλήσει» ή να πεθάνει, μόνον ο άνθρωπος που δεν έχει γεννηθεί (ακόμη) δεν διατρέχει!

Μα κι’ άσημος νά’ ν’ ο άνθρωπος χάνει την ζωή του ή παύει νά’ ν’ αρτιμελής, (καταντά σακάτης), αν πάσχει από μόνιμη σιγουριά για τις ικανότητές του. 

«Εκεί που είσαι ήμουνα κι’ εδώ που είμαι θά’ ρθεις...»… Κι’ όχι μόνον, ωστόσο, γιατί, όπως «έπεσε» το Γερμανικό, έτσι θα «πέσει» και το Εβραϊκό «Ράιχ» (Κράτος)… Μέχρι τρεις, το πολύ, μέρες διαρκεί ό,τι χτίζουν νόμιμες (κρατικές γαρ) συμμορίες οργανωμένου εγκλήματος - [ναι, τόσο (λίγο) αντέχουν τα ...θαύματα των επίγειων ...θεών (των αρχιερέων της ύλης), ή, πιο απλά, των «διαβόλων»…]…³ 

Κάτω από τα δικά σου πόδια είναι «σάπιο σανίδι» πχ το «εγώ είμαι χρόνια πάνω στο τιμόνι, ξέρω…», πόσω μάλλον το «εγώ είμαι και κανένας άλλος…»…

- Λεφτά υπάρχουν;

- Και το ρωτάς βρε κουτό;

Αν ο τάδε ή η δείνα «μπράβο στα παιδιά του polo πού’ χουν και ωραίο κώλο», πάντως, είναι και βλάξ (εκτός από «παγόνι»), ζητά κι’ έργα πχ από τον πρωθυπουργό μέσω πχ του X.com. Ζητά, για την ακρίβεια, ένα μέρος των φόρων μας να επενδυθεί σ’ υποδομές για την παραγωγή αθλητών σ’ ένα θέαμα - ακρόαμα το οποίο παρακολουθούν «τρεις κι’ ο κούκος (τέσσερις)», ή, πιο απλά, σ’ ένα άθλημα που «φέρνει» μόνο μετάλλια - (όχι και χρήμα). Κατάλαβες; 

Ναι, αν ο τάδε «εύγε στα παιδιά του polo» είναι γενναιόδωρος και με τα δικά σου λεφτά, και με τα δικά μου λεφτά, (όχι μόνο με τα δικά του), απαιτεί να δει πχ κι’ από ένα μεγάλο κλειστό κολυμβητήριο σε κάθε νομό (!)

«Το χωριό καίγονταν» (αριστερά), «κι’ η ...παρθένα λούζονταν» (δεξιά). Ναι, το τυπικό συμπέρασμα αυτό είναι. Το ουσιαστικό συμπέρασμα, όμως, είναι ότι πχ το Pervitin έκαμε «δουλίτσα» στους τσάμπα (δωρεάν) στρατιωτικούς υπαλλήλους των ηγετών του Γ΄ Ράιχ... Αλλά μήπως πχ και το LSD μικρή - λίγη «δουλίτσα» έκαμε την δεκαετία του ‘60 -μα ακόμη κάνει…- στους επίσης τσάμπα (δωρεάν) πολιτικούς υπαλλήλους των ηγετών του Παγκοσμίου Εβραϊκού Ράιχ - έ; ⁴ 

Λες να πρόκειται για «τίποτα “λαγούς”» κατασκευαστικών εταιριών, (μεγαλοεργολάβων); Ποιός, ποιά ξέρει… Αν, πάντως, υποθέσουμε ότι πρόκειται, απλώς, για πέντ’ έξι τύπους οι οποίοι συνηθίζουν να θορυβούν -(ή δεν ακούγεται από μακριά κάθε «τενεκές» και δη «ξεγάνωτος» όταν διατυπώνει …θέση;)- οφείλουμε να επαναλάβουμε, [πρέπει να (ξανα)γράψουμε], ότι κάνει και με τις δικά μας τσέπες τον κουβαρντά καθένας τέτοιος «Καραγκιόζης», (όχι μόνο με την δική του) - ναι, (όντως), «σκάβει και τον δικό μας λάκκο, σκάβει και τον λάκκο των δικών μας τέκνων» ο τυλιγμένος με την όποια εθνική ή πολυεθνική σημαία περηφάνιας - («δεν σκάβει μόνο τον δικό του λάκκο, δεν σκάβει μόνο τον λάκκο των δικών του τέκνων…»…)…

Μας έχει περισσέψει μπόλικο «φαγάκι», (αρκετό κείμενο...)... Δεν είν’ η πρώτη φορά… «Στα πουλιά» πετάμε ότι μένει μα δεν κάνει ούτε για «μεζέ (με το ούζο)»! Το ίδιο θα κάναμε και τώρα, μα, το υλικό που μας έχει (απο)μείνει, («αμανάτι»), δεν είναι «τριτοδεύτερο»… 

Εντάξει, τ’ αποφασίσαμε: 

Συγγενές με το σημερινό θά’ ναι το θέμα του αμέσως επομένου post μας (εδώ πέρα μέσα)… Ναι, θα γεμίσουμε ξέχωρο «ταψάκι» μ’ ότι μας περίσσεψε. Γιατί να πάει χαμένο εξάλλου ότι πιστεύουμε ότι θα χρησιμεύσει στους ανθρώπους που μας διαβάζουν; Μα και κάθε υποσημείωσή μας στο παρόν κείμενο, άνετα «στέκεται» σαν ξεχωριστό post…

___________________

¹ Γιατρός δεν είναι όποιος Έλληνας αρχιτέκτονας δεν εκπροσωπεί την χώρα του σε διεθνές συνέδριο Καρδιολογίας, όχι ανθέλληνας. Ο άνθρωπος που υστερεί (που μειονεκτεί) σε κάτι (στ’ οτιδήποτε) είν’ αυθεντικός (πηγαίος) ηθοποιός ζωής - [«Φαρισαίος» (υποκριτής)]. 

Τα κουσούρια όμως δεν είν’ όλα φανερά: 

✅ Να, πχ το γεγονός ότι η μέση άσχημη ή (και) υπερήλικη γυναίκα είναι κατά κανόνα πιστή, (σαν ερωμένη, πόσω μάλλον σαν σύζυγος), φαίνεται. Κρύβετ’ η ασχήμια, πόσω μάλλον το γήρας; 

✅ Όχι βέβαια μα πχ πίσω από το «λιθοβολήστε την μοιχαλίδα, “ένας θεός ξέρει”» το τι μπορεί (το τι ενδέχεται) να κρύβεται και πράγματι (όντως), μόνον ο Ιησούς γνώριζε παύλα θυμόταν πόσοι κύριοι πάσχουν από σοβαρές σεξουαλικές δυσλειτουργίες, (πχ από προστάτη), πόσω μάλλον πόσοι κύριοι έχουν «φάει “χυλόπιτα”»: 

📅 Να πχ σαν να’ ναι χθες θυμάμαι το παράπονο με το οποίο οι προοδευτικοί άνδρες εδώ (στον τόπο μας) ρωτούσαν με δάκρυα στα μάτια την ΑνασταCIA το 1981: «- Γιατί μαρή ξεκωλιαροπούλου δεν “κάθεσαι” λίγο και σε μάς; μπορούμε κι’ εμείς γαμώ την μΠαναγία σου να υπογράψουμε την ανανέωση της παραμονής των στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ εδώ!» 

📅 Μα πχ και το 1989, πόσω μάλλον το 2015, τα ίδια «σκηνικά» επαναλήφθηκαν. Αναπόφευκτα κατά την άποψή μας γιατί πχ «Μνημόνια» δύναται να υπογράφει όστις έχει γερό κουλό, οπότε, γιατί η ΑνασταCIA να περιφρονεί τα περήφανα πέη της ...εργατιάς από την Ροδόπολη, από το Τέξας, από την Αίγινα, από το Εδιμβούργο, από τον Διόνυσο - έ; 

Θολώνει η κρίση τ’ ανθρώπου - όποιου ανθρώπου έχει όνειρο ζωής να καθαρίσει κι’ αυτός μία, δύο, πέντε φορές με την γλώσσα του την σούφρα του διαόλου μετά από κάθε χέσιμο μα ο διάολος τον έχει «στο κλάσιμο». Ε ναι, τον πιάνει το παράπονο, σου λέει «εμένα γιατί δεν μ’ αφήνει να φιλήσω (κατουρημένες ποδιές)»; 

Μα παραπονούνται κι’ οι γονείς. «Κι’ εμένα έχει τα τυπικά προσόντα το παιδί μου να υπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ, του Ισραήλ, της Βρετανικής Κοινοπολιτείας εδώ πέρα (στην Ελλάδα), οπότε, γιατί να μην προτιμάται ο δικός μου υιός ή η δική μου θυγατέρα; τί αναξιοκρατία είν' αυτή; γι' αυτό το κάναμε το ΑΣΕΠ; για να προσλαμβάνονται μόνο τα παιδιά των αλλωνώνανε; τί πράματα είν' αυτά; ντροπή! αίσχος!»

² Το ...ανεξήγητο φαινόμενο «της Παράγκας», το ...ανεξήγητο φαινόμενο των «στημένων» παιχνιδιών κ.ά. ...συνομωσιολογίες… 

Δεν είν’ ανεξήγητο το φαινόμενο «της Παράγκας»:

Όντως «ψηλά - μπροστά» ο όποιος άνθρωπος «φτάνει - πάει» με την αξία του. Για να παραμείνει (μετά) για πάντα, εκεί, όμως, (για να παραμείνουν δηλαδή και τα τέκνα του ζάμπλουτα, για να παραμείνουν και τα εγγόνια του ζάμπλουτα, για να παραμείνουν και τα δισέγγονά του πάμπλουτα...), χρειάζεται να φροντίζει έτσι ώστε οι ξένοι, (όσοι άνθρωποι δηλαδή δεν είν’ αίμα του ή έστω φίλοι του), να «πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο» - να «φτάνουν, όχι, απλώς, χαμηλά, μα, στα έσχατα όρια της εξαθλίωσης».

Με κάθε μέσον - με κάθε τρόπο:

Πχ νά’ ναι όχι μόνο στον νου (στην τσέπη) φτωχοί μα και στην ψυχή (στο φρόνημα) φτωχοί ήτοι να’ ναι όχι μόνο πχ εργατοϋπάλληλοι μα πχ και μοιχοί (πχ πορνοβοσκοί) ή και χαρτοπαίκτες ή και κίναιδοι, ή και ναρκομανείς ή και παιδεραστές ή και αλκοολικοί…

Τα μισά εξαρτώνται από την αξία του όποιου ανθρώπου, όχι όλα: Τ’ άλλα μισά εξαρτώνται από την αναξιότητα των ανταγωνιστών του εξ ου πχ κι’ η παροιμία «βοήθα με φτωχέ να μην σου μοιάσω». [Αλίμονο στον πλούσιο που δεν επενδύει στον (υπερ)καταναλωτισμό ή πιο απλά στην απληστία (στην ανηθικότητα) του φτωχού. Πείθοντας την κότα να κάνει ότι κάνεις κι’ εσύ, (ο αετός), έχεις κάθε μέρα μία κότα μέσα στην κοιλιά σου.]

Ή έχεις κατά νου έστω κι’ έναν πλούσιο που να διένειμε τα υπάρχοντά του, (ολόκληρη την περιουσία του), στους φτωχούς και να κατάντησε, (έτσι), φτωχός κι’ αυτός; Για ρίξε μία ματιά πχ στην Παραβολή του πλουσίου νέου… Κατ’ επάγγελμα «Φαρισαίος» (υποκριτής) ήτοι φιλάνθρωπος γίνεται κάθε βράδυ ο έργω υλιστής (αμοραλιστής) άνθρωπος που κάθε πρωί είν’ επίσης κατ’ επάγγελμα κερδοσκόπος, (πχ κατ’ επάγγελμα οικονομικός δολοφόνος...)… Πελάτες πιστών «στον διάολο», (στην κουτοπονηριά, στον υλισμό), είν’ άλλωστε οι επτά στους 10 φτωχούς, οπότε, όσο, (για όσο θα), υπάρχουν φτωχοί θα «την βγάζει καθαρή», (θα «την περνά κοτσάνι»), ο ανεξαρτήτως φύλου άνθρωπος που «γεννήθηκε κουρασμένος».

Δεν φτάνει που είν’ ανθρωπιστές, [δηλαδή «Φαρισαίοι» (υποκριτές)], κάποιοι συνάνθρωποί μας, είναι κι’ επαγγελματίες ανθρωπιστές.

Ο μέσος κατ’ επάγγελμα θεολόγος, (πχ παπάς), δηλαδή… Ή ο μέσος κατ’ επάγγελμα α-θεολόγος (ιδεολόγος) - [πχ ο μέσος κατ’ επάγγελμα εκπρόσωπος πονεμένων, (πχ ο μέσος κατ’ επάγγελμα συνδικαλιστής)]. Με τον έναν από τους δύο αυτούς τρόπους, (ναι, τους …τίμιους), βγάζει το ψωμάκι του κάθε φυγόπονος, κάθε ευθυνόφοβη. Έχεις δει πολλούς, πολλές εκπροσωπους αδυνάτων που δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα παχυσαρκίας; Όποιος (άνθρωπος) εκπροσωπεί ξεκούραστους κουράζεται εύκολα - γρήγορα, όχι όποιος άνθρωπος εκπροσωπεί κουρασμένους...

 

«Όποιος διατάζει κι’ όποιος κλάνει, ποτέ του δεν κουράζεται.» Παροιμία

Αν δεν υποδεχτεί με ανοιχτή την αγκαλιά του ο Αριστερός Εβραίος πχ στην Γαλλία, στην Ελλάδα, στην Ιταλία τους Παλαιστίνιους που διώχνει με τις κλωτσιές ο Δεξιός Εβραίος από την Δυτική Όχθη, από την Γάζα, από την Ανατολική Ιερουσαλήμ, ποιός θα υποδεχθεί έτσι (εγκάρδια) τους Παλαιστίνιους αυτούς, (ναι, τους εκτοπισμένους), εδώ, (στην Ευρώπη), έ; ο Δεξιός Γάλλος; ο Δεξιός Έλληνας; ο Δεξιός Ιταλός;

Υπάρχει Αριστερή μάνα ανεξαρτήτως εθνικότητας που ν' αφήνει ότι έχει και δεν έχει, (ολόκληρη την περιουσία της), στο αίμα της, (πχ στον γιό της και στις δύο κόρες της), και όχι στους φτωχούς της υφηλίου; Αν υπάρχει έστω και μία, ε, εξαίρεση στον κανόνα είναι.

Μα δεν νοείται πχ Apple χωρίς πελάτες και νοείται χωρίς πελάτες πχ ο τάδε που γράφει «φτωχολογιά για σένα κάθε μου» κατάθεση (πχ στην Alpha Bank), …συγγνώμη, «για σένα κάθε μου τραγούδι»; Σημειωτέον δε ότι πχ η Toyota, πχ η Apple, πχ Mile πουλάνε κατά κανόνα χρήσιμα πράγματα, «δεν πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες» όπως κάνει κάθε μα κάθε κατ’ επάγγελμα θεολόγος ή α-θεολόγος (ιδεολόγος).

Ουδείς άνθρωπος τα καταφέρνει μόνος, (ολομόναχος). Προπαντός αν πρόκειται για άνθρωπο που πουλά ή νοικιάζει «φίδια». Πελάτες χρειάζεται. Πχ Εύα χωρίς Αδάμ ίσον πχ κόλπος χωρίς μηχανότρατες, δίχως «φουσκωτά», χωρίς καταμαράν...

Εκλαμβάνει σαν συκοφαντία ο τάδε ή δείνα Εβραίος τοκογλύφος την επισήμανση ότι κάνει παρέα και δη στενή (παρέα) με τον τάδε ή δείνα Άγγλο ή Γερμανό ή Ισπανό ή Γάλλο ή όποιας άλλης εθνικότητας νομοθέτη, μα, «όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται». Ουδείς (άνθρωπος) συκοφαντεί πχ τους νεόνυμφους εάν (εφόσον) λέγει, γράφει ότι «την τάδε μέρα και ώρα η x πανέμορφη 25χρονη θα νυμφευθεί τον y 75χρονο εφοπλιστή».

Το τί θέλει μία - καθεμία νέα μα ωραία από έναν - καθέναν γέρο μα πλούσιο, εξάλλου, είν’ όσο γνωστό είναι και το τι θέλει ένας - καθένας γέρος μα πλούσιος από μία - καθεμία νέα μα ωραία, οπότε, τί είν’ άγνωστο; το τί θέλει ένας καθένας τοκογλύφος από έναν καθέναν νομοθέτη; ή το θέλει ένας καθένας νομοθέτης από έναν καθένα τοκογλύφο;

Εξηγούν επαρκώς κατά την άποψή μας αυτά - όλ’ αυτά μια σειρά από …ανεξήγητα φαινόμενα:

➤ Πχ το πώς η Εθνική Ποδοσφαίρου Ανδρών της Αγγλίας έγινε το 1966 παγκόσμια πρωταθλήτρια μ’ ένα γκολ το οποίο ήταν γκολ στον βαθμό που πχ το νερό είναι στερεό (στοιχείο)!... 

➤ Ή πχ το πώς οι Εβραίοι αν και αποτελούν το 2% του πληθυσμού των ΗΠΑ έχουν αυτή την στιγμή 35 μέλη στο 119ο Κογκρέσο - (ναί, 10 στην Γερουσία εκ των οποίων 9 «Δημοκρατικοί» κι’ 1 «Ανεξάρτητος/η» και 26 στην Βουλή των Αντιπροσώπων εκ των οποίων 21 «Δημοκρατικοί» και 4 «Ρεπουμπλικάνοι»)!…

...ΣΠΑΖΟΚΕΦΑΛΙΑ: Με κόμπρες κοιμάται, το Ισλάμ φοβάται, «τί» είναι; Το να είναι πχ Χριστιανός ο τάδε και να φοβάται τους Μουσουλμάνους δεν είναι παντού και πάντα ανεξήγητο... Το να είναι όμως Χριστιανός ο τάδε και να έχει πχ και πέντε κόμπρες μέσα στο σπίτι του, (ναι, οικόσιτες), μα, παρά ταύτα, να φοβάται τους Μουσουλμάνους, ε, δεν είναι δα και κάτι που μπορείς να εξηγήσεις εύκολα - γρήγορα. Ούτε ο ίδιος όμως θα χρειαστεί να ερμηνεύσει το παράδοξο αυτό. Μα δεν θα προλάβει άλλωστε…

➤ Ή πχ το πώς η Εθνική Ποδοσφαίρου Ανδρών της Ολλανδίας δεν έχει γίνει ακόμη (!) παγκόσμια πρωταθλήτρια!... 

➤ Ή πχ το πώς ότι και να (υπερ)ψηφίζεις (στις εκλογές) «βγαίνει» πάντα ο προοδευτικός ή συντηρητικός εκείνος νομοθέτης που είναι πρόθυμος να εξυπηρετεί τον όποιο, την όποια τοκογλύφο!... 

➤ Ή πχ το πώς, «βρε αδερφέ», η Ουάσιγκτον τάσσεται υπέρ του ελεύθερου εμπορικού ανταγωνισμού διεθνώς αν ψωνίζεις πχ πυραύλους από ΗΠΑ μα κατά του ελεύθερου εμπορικού ανταγωνισμού διεθνώς αν ψωνίζεις πχ πυραύλους πχ από Ρωσία ή πχ από Κίνα… 

Σε τι διαφέρει αυτό (το τελευταίο) πχ με το «αν δέχθηκα τέρμα ο παίκτης που το έβαλε ήταν σε θέση οφσάιντ μα αν σημείωσα τέρμα ο διαιτητής πρέπει οπωσδήποτε να το κατακυρώσει υπέρ μου»; Σε τίποτα μα αν δεν ακολουθείς αυτή την τακτική με το που «πιάνεις την καλή», δεν παραμένεις «σύλλογος μεγάλος - (σύλλογος» που «φέρνει» πχ ανά διετία κι’ ένα Πρωτάθλημα ή ένα Κύπελλο, κάτι τέλος πάντων...)…

 

Ποιός είν’ ευφυής, πχ ο κύριος που έχει τρεις νέες κι’ ωραίες ερωμένες και πληρώνει από την τσέπη του ή ο δικτάτωρ που έχει πχ 30.000.000 υπηκόους να τον παρακαλάνε να τους «πηδά» τις κόρες τους, τις συζύγους τους, τις συντρόφους τους, τις αδερφές τους μ’ όλα τα έξοδα πληρωμένα (από τους ίδιους) - έ;

Να το επαναλάβουμε:

«Είμαι πλούσιος» δεν σημαίνει ότι «θά’ μαι κι’ αύριο πλούσιος (επειδή, απλώς, είμ’ άξιος). Πρέπει νά’ ναι κι’ οι ανταγωνιστές μου ανάξιοι αν θέλω να συνεχίσω να κάθομαι σε θρόνο. Εγώ είμαι λοιπόν αυτός που οφείλει πχ να κερνά τα τέκνα τους κάνα τρίφυλλο, καμία …παρθένα, κάνα μοτοσακό…»… Το μέλλον των τέκνων του δημιουργεί ο άνθρωπος που καταστρέφει το μέλλον των τέκνων των ανταγωνιστών του.

Οι ιθαγενείς στην Αμερική, μέρος της γης τους χάσανε με τα όπλα, όχι ολόκληρη την γη τους. Την υπόλοιπη γη τους την χάσανε λαμβάνοντας δάνεια σε χρήμα, (με υποθήκη, ακριβώς, την γη τους), από ευγενέστατους κυρίους - (από κυρίους οι οποίοι μέρα νύχτα κερνούσαν ουίσκι, κάσες ουίσκι για την ακρίβεια, τους ντόπιους δανειολήπτες).

Με το «και πιές κύριε Σκουντρή και πιές κύριε Σκουντρή» χάθηκε κι’ η Αμερική!…

 

«Ήταν και άμαθοι οι ινδιάνοι στο ουίσκι» είπε η Καίτη του Σάκη του «Πελέ» που έχει το τυροπιτάδικο πάνω στα Τρία Πουλάκια.

³ «Εκεί που είσαι ήμουνα κι’ εδώ που είμαι θά’ ρθεις...»… Είναι δημόσια πρωτοβουλία στο έγκλημα ο σοσιαλισμός, [κρατισμός (φασισμός)], του όποιου έθνους - (δεν είν’ ιδιωτική). Πχ στο Δίστομο το 1944 δεν «θέρισε» ο ίδιος ο Χίτλερ, οι στρατιώτες του και συνάμα οπαδοί του διενήργησαν αντίποινα. Εθνικοσοσιαλιστές τις δεκαετίες του ‘30 και του ’40 στην Γερμανία ήταν η πλειοψηφία του λαού (εκεί), δεν ήταν μόνο πχ ο Γκέρινγκ και πέντε φίλοι του…

Ζουν ανάμεσά μας Οι οκτώ στους 10 Εβραίους που διαβιούν στην όποια γωνιά του πλανήτη (Γη) σήμερα είναι όχι μόνο ναζί μα και προκλητικοί - [δηλώνουν και περήφανοι για το γεγονός ότι είναι πολιτικά ομοφυλόφιλοι, (για το γεγονός δηλαδή ότι δεν ανέχονται ει μη μόνον ομοεθνείς τους στην Παλαιστίνη, οπότε και στην υφήλιο; δεν ξέρουμε, ρωτάμε…)…]…

Δεν ισχύει κάτι άλλο με την πλειοψηφία του εβραϊκού λαού σήμερα:

Σημειωτέον δε ότι ναζί οι οκτώ στους 10 Εβραίους σήμερα είναι όχι μόνον εντός μα κι’ εκτός Ισραήλ. Είναι πχ και στην Λευκωσία, είναι πχ και στην Θεσσαλονίκη, είναι πχ και στην Βαλέτα, είναι πχ και στα Γιάννινα - είναι παντού... Δεν προκύπτει μόνο μέσα από σχετικές δημοσκοπήσεις αυτό, το βλέπεις πχ και στα κατ’ επίφαση κοινωνικά δίκτυα, όπως βεβαίως κι’ έξω - (πχ στις ταβέρνες)... Συνυπάρχουμε με «τ’ αυγά του φιδιού» αυτή την στιγμή, ενώ, όσοι, όσες από μας, (τους «γκογίμ»), είμαστε της …σχολής του «δεν βαριέσαι», συναλλασσόμαστε, κιόλας, με «τα τέρατα αυτά». (Πολλά από τα υποκείμενα αυτά δεν διστάζουν ν’ απαιτούν δημοσίως μεταξύ άλλων και την κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων Ρώσων αξιωματούχων, όπως βεβαίως και την εφαρμογή της Απόφασης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για σύλληψη του προέδρου της Ρωσίας. Πώς λέμε πχ «είπ' ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα»; ε, έτσι - ακριβώς έτσι!) 

Απειλή για την Ανθρωπότητα Ο μόνος ως τις μέρες μας …ιερός, (βλέπε Ιουδαϊκό Μεσσιανισμό…), εθνικοσοσιαλισμός, ο ιουδαϊκός εθνικός σοσιαλισμός, [εθνικός κρατισμός, (εθνικός φασισμός)], είναι!...

⁴ «Το χωριό καίγονταν» (αριστερά), «κι’ η ...παρθένα λούζονταν» (δεξιά). Δεν υπάρχει κάτι που να εγγυάται ότι ο μέσος υπηρέτης θά’ ναι πάντα (για πάντα) παράφρων ή έστω ανόητος. Ναρκωτικά μοιράζουν, λοιπόν, όσοι (συνάνθρωποί μας) θέλουν …δημοκρατικά, …πολιτισμένα, (με την ησυχία τους, δηλαδή), να βιάζουν. 

Δικτατορία με ή χωρίς «φερετζέ» τον κοινοβουλευτισμό οπουδήποτε, εξάλλου, «ζήτω το μη συναινετικό sex σημαίνει» και όχι, δεν κυριολεκτούμε μόνο - (μιλάμε και ή κυρίως μεταφορικά…)… Ο ανεξαρτήτως φύλου οπαδός του κομμουνισμού ή του ναζισμού δεν αντιλαμβάνεται ότι επιδιώκει τον βιασμό του, δεν καταλαβαίνει ότι προσμένει τον βιασμό και του γιού του, δεν ξέρει ότι αποζητά τον βιασμό και της μητέρας του και της κόρης του και της αδερφής του - όλων ανεξαιρέτως των δικών του ανθρώπων. 

Όσοι δεν είμαστε θιασώτες δικτατοριών, όμως, ναι, έχουμε κατά νου πόσο ...λογικοί είν’ οι άνθρωποι που χτίζουν (οικιοθελώς και μετά χαράς!) τις φυλακές τους, οπότε, αναπόφευκτα και τις φυλακές των ανηλίκων τέκνων τους. Γι’ αυτό ουδείς επίγειος …θεός (τύραννος) κατόπιν καταδέχεται να ρωτά «τέτοια τούβλα», (τους πιστούς του δηλαδή - τους ανθρώπου που «πίνουν νερό στ’ όνομά του»), αν θέλουν, (αν συμφωνούν), πχ να «τους πηδά»!...

Ναρκωτικά Ναρκωτικά μοιράζουν όσοι (συνάνθρωποί μας) θέλουν …δημοκρατικά, …πολιτισμένα, (με την ησυχία τους, δηλαδή), να βιάζουν. 

Ναι μα στην μετά το 1989 (στην μετά web) εποχή, «ακόμη κι’ οι τοίχοι έχουν» κάμερες, οπότε; Συμφέρει να φαίνεται και βιαστής αν είναι τάχα μου (δήθεν) πχ πρωθυπουργός της Ελλάδας ο τάδε ή η δείνα; Στην πραγματικότητα, εξάλλου, έπαρχος της ΕΕ τυπικά, του Παγκοσμίου Εβραϊκού Ράιχ ουσιαστικά, στην Νότιο Βαλκανική, είναι. Λοιπόν; συμφέρει να φαίνεται και βιαστής ένα τέτοιος, μια τέτοια, (fake), εθνικός ή εθνική, αντίστοιχα, ηγέτης;

Όχι βέβαια - (αναμφίβολα δεν συμφέρει). Τουναντίον, τα ναρκωτικά, όχι, μόνο, συμφέρουν, μα, είναι κι’ η μόνη λύση πχ για όποιον ...υπουργό θέλει να φωνάζει και τους φίλους του, (έτσι ώστε να «πηδάνε» κι’ αυτοί πχ τον τάδε ή δείνα κύριο ο οποίος εκτός από φτωχός και κίναιδος είναι πχ και χασικλής).

Σε καιρό που δύνανται να δημοσιοποιούν όλοι, όλες την άποψή τους για το καθετί, ο …έλεγχος των κατά τόπους, (κατά χώρα), έπαρχων του Παγκοσμίου Εβραϊκού Ράιχ από υπαλλήλους τους, (πχ από …δημοσιογράφους …ιδιωτικών ΜΜΕ οι οποίοι, ωστόσο, αμείβονται από το κράτος πχ σαν διορισμένοι σύμβουλοι επικοινωνίας στον τάδε ή δείνα δημόσιο οργανισμό, πόσω μάλλον από …δημοσιογράφους της ΕΡΤ ή του ΑΠΕ…), είν’ αποδεδειγμένα (πια) αναποτελεσματικός τρόπος αποσιώπησης ή έστω διαστρέβλωσης της αλήθεια και της ακρίβειας γύρω από το όποιο θέμα. Αν, ωστόσο, ο μέσος χρήστης κατ’ επίφαση κοινωνικών δικτύων καταντήσει και χρήστης ναρκωτικών, (πχ αλκοόλ, καπνού, μαριχουάνας, κοκαϊνης…), δεν διαβάζει, απλώς, ό,τι νά’ ναι, γράφει κιόλας ό,τι νά’ ναι.

Να πχ η ...πρόταση να μην υπάρχει στο εγγύς μέλλον έστω και μία πόλη χωρίς κολυμβητήριο σε μία χώρα σαν την Ελλάδα, (νησιωτική!), μόνον από «φτιαγμένο» διατυπώνεται αν μιλάμε για άνθρωπο που δεν είναι βλάξ. Ο ανεξαρτήτως φύλου πολίτης που δεν είν’ ηλίθιος, μόνον όταν είναι πχ «ντίρλα» διαβάζει αφενός, λέγει ή γράφει αφετέρου χαζομάρες, πολλώ δε μάλλον κοστοβόρες χαζομάρες...

«Μεταξύ σφύρας και άκμονος.»
Ότι είν’ ένας - καθένας κρατούμενος
ανάμεσα σ’ ένα «κακό» και σ’ έναν «καλό»
προανακριτικό δημόσιο υπάλληλο, («μπάτσο»),
είν’ ο ανεξαρτήτως εθνικότητας άνθρωπος
που βρίσκεται μεταξύ δύο συνανθρώπων του
εκ των οποίων ο ένας είν’ απάνθρωπος
κι’ ο άλλος φιλάνθρωπος.

text ©2026 yahooxaxaxouxa.blogspot.com